Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

Πορτοκάλια Λακωνίας

Κάποιος πρόσφατα που με συνάντησε στον δρόμο μου είπε.
Νίκο είχα μπει στην σελίδα για να βρω φωτογραφίες με πορτοκαλιές,και δεν βρήκα.Γιατί δεν ανεβάζεις φωτογραφίες με πορτοκαλιές;
Έχω ανεβάσει φωτογραφίες τέτοιες κατά καιρούς απάντησα..
Παρόλα αυτά μιας και βρέθηκα ανάμεσά τους προχθές είπα να ''τραβήξω'' κάνα δυο με το κινητό τηλέφωνο.
Υπέροχες αυτήν την εποχή  οι πορτοκαλιές με τα πορτοκαλάκια τους.
Αυτό που χρειάζεται μια καλή τιμή κατά την πώληση  για να μπορέσει και η περιοχή να χαμογελάσει έστω και λιγάκι.. 
Οι μελισσούλες κάνουν πάρτι ανάμεσα και γύρω απ τις πορτοκαλιές πάνω στο κατακίτρινο τοπίο.
Και φυσικά τις αφήνουμε και μάλιστα πρέπει να τις προσέχουμε από.. (ψεκασμούς ,δηλητήρια κ.τ.λ) Είναι γνωστό άλλωστε πως αν αφανιζόντουσαν οι μέλισσες λίγα χρόνια μετά δεν θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη.. 



Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Δημοτικό σχολείο Έλους (2018)

9 Μαρτίου 2018         17:25μμ

Ένα ανοιξιάτικο απόγευμα του Μάρτη.
Στο προαύλιο του Δημοτικού σχολείου εδώ στο Έλος Λακωνίας.
Φωτογραφίες ''τραβηγμένες'' με το κινητό τηλέφωνο.






Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Το παιχνίδι του μυαλού


Είχε περάσει γρήγορα η ώρα εκείνο το απόγευμα. Σε λίγη ώρα το σούρουπο θα είναι εδώ..
Έλα όμως που δεν μου κάνει καρδιά να φύγω..
Εκείνη η μέρα ήταν χειμωνιάτικη,και άγρια όμορφη.Μαγική μου φάνταζε τώρα που την φέρνω στην σκέψη μου. 
Φορώντας τα ακουστικά στα αυτιά μου και έχοντας την μουσική χαμηλά,περπατούσα στο κύμα.
Ένιωθα την ορμή ,την δύναμή του καθώς με χτυπούσε μέχρι πάνω απ το γόνα..
Ο ουρανός κατάμαυρος απ τα γεμάτα βροχή σύννεφα. 
Η μουσική στα αυτιά μου συγκρουόταν βίαια με τον θυελλώδη άνεμο και τις σταγόνες της θάλασσας που έφερνε πάνω μου.. 
Υπέροχη η αίσθηση της ελευθερίας μιας στιγμής...
Σε λίγο όμως δεν θα έβλεπα τίποτα. Το φεγγάρι προσπάθησε να με πείσει να μείνω στο ονειρεμένο άγριο σκηνικό να περπατήσουμε παρέα. 
Όμως δεν μπόρεσα να το κάνω.. Είναι εκείνη η ώρα που το βαθύ σκοτάδι σε αυτές τις συνθήκες  φέρνει σκέψεις και φόβο..
Κανείς δεν υπάρχει πουθενά τριγύρω, μόνο η θύελλα και το σκοτάδι που έρχεται..
Και τότε το βήμα έγινε ποιο γρήγορο, ταυτόχρονα εισερχόμενες παιδικές σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό..  Και τότε φοβάσαι...
Φοβάσαι ότι τα λυσσαλέα κύματα θα σε σκεπάσουν και θα σε πάρουν μέσα στο άπειρο για πάντα..
Φοβάσαι ότι ο άνεμος θα σε σπρώξει σε εκείνο το μαύρο αφηνιασμένο, δίχως γυρισμό..
Η βροχή δυναμώνει .. ζυγώνω..
Μετά από λίγο με βλέπω που μπαίνω στο αμάξι,βρεγμένος, και λίγο λαχανιασμένος..
Παίρνω μια ανάσα,γυρίζω το κλειδί και με τα φώτα αναμμένα πλέον αφήνω πίσω μου την Νέα κοίτη στις εκβολές του Ευρώτα..

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

Ελιά Λακωνίας.Με φόντο το χειμωνιάτικο ηλιοβασίλεμα


Παντού υπάρχει ομορφιά τριγύρω μας,στο κάθε τι..
Αν όμως ψάχνεις το κάτι παραπάνω, αυτό που από απλός θαυμασμός θα μετατραπεί σε μια εσωτερική τεράστια δροσερή ανάσα και ευχαρίστηση ανακατεμένα με ηρεμία και γαλήνη,το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθείς οπουδήποτε.. 
Την κατάλληλη όμως στιγμή.
Λίγες μέρες πριν....
#Greece #Laconia #Ελλάδα
© Nikos Tamvakologos

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Αν υπάρχει παράδεισος,ανακάλυψα μια μικρή γωνιά του.


Τι να περιγράψω από εκείνη την χειμωνιάτικη μέρα. Άγρια ομορφιά,λυσσαλέα θαλασσινή αύρα,και ένα βουητό απόκοσμο,φοβιστικό. Έβγαλα τα παπούτσια και περπάτησα 2 χιλιόμετρα μες στο νερό και βρέθηκα μπροστά σε αυτήν την εικόνα που δεν πίστευα. Μακάρι να μπορούσατε να το δείτε live.Ένα τεράστιο δέντρο,κλαδί εμφανίστηκε εκεί μαγικά..με περίμενε και μου συμπλήρωσε το όνειρο που ζούσα.. Πουθενά αλλού,μονάχα εδώ..

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Ένας μαύρος ποταμός θυμάται την ζωή που έκρυβε μέσα του.

Κατέβηκα απ το αυτοκίνητο και έψαξα με τα μάτια το Γύθειο..
Αγναντεύοντας το απέραντο ανοιχτό γαλάζιο του ουρανού να ενώνεται με εκείνο το βεραμάν του Λακωνικού κόλπου. 
Ξεφύσησα και σκέφτηκα, ποιον κοροϊδεύεις?
Τελικά μόνο το Γύθειο δεν έψαξα σε εκείνη την ματιά.
Κούνησα το κεφάλι σε μια ένδειξη απογοήτευσης για αυτό που έβλεπα.
Βρισκόμουν στο τέρμα, στις εκβολές του ποταμού Ευρώτα. 
Του ποταμού Ευρώτα που δίνει ζωή,δροσιά ''αναπνοή'' και πρασινίζει τα πάντα στο πέρασμά του..
Η έστω, αυτό μονάχα θα έπρεπε να κάνει.. Αλλά.
Πάντα θα υπάρχει και ένα αλλά.
Μαύρος..   Ο Ευρώτας ο μαύρος ποταμός.
Και να σκεφτείς ότι πρόλαβα τα χρόνια που περνώντας πίναμε από το παγωμένο, κρύσταλλο νερό του..
Σε τόσο λίγα χρόνια άλλαξαν τόσα πολλά.
Και ο Ευρώτας έγινε ένα μολυσμένο τοπίο..
Τι κρίμα..
Έχω την αίσθηση του τώρα και μπορώ να καταλάβω πόσο γρήγορα όλα γύρω μας αλλάζουν, προς το χειρότερο.
Μάλλον λάθος δεν αλλάζουν,εμείς τα αλλάζουμε..
Και αφού δεν άντεχα άλλο να βλέπω αυτό το θέαμα,''έδειξα'' πλάτη στον Ευρώτα και κοιτάζοντας ανατολικά θέλησα να θαυμάσω την Κουρκούλα και την Κυανή Ακτή. 
Μπόρεσα και είδα λίγο την κορυφή της καθώς τα σύννεφα περνώντας άφηναν για λίγο την σκιά τους πάνω της.
Έμεινα για λίγο εκεί, πλάι στον Φάρο του Άρη,κοιτάζοντας τα πλοία που είχαν ''φωλιάσει'' ως που να φύγει μακριά ο άνεμος που τα πολιορκούσε.
Νίκος Ταμβακολόγος


Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Ένα χειμωνιάτικο δειλινό

16 Γενάρη του 2018
Στην καρδιά του χειμώνα!!!
Πάντα τα ξωκλήσια και ιδίως αυτά που δεν τα αντικρίζουν συχνά μάτια,είναι τα αγαπημένα μου.Και δεν μιλώ μονάχα φωτογραφικά.
Ανάμεσα στις πορτοκαλιές,στον κάμπο του Έλους Λακωνίας. 
Το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου.
Ζωσμένο στο πράσινο και με φόντο το χειμωνιάτικο δείλι..



Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

Γιατί η ζωή είναι ωραία

31/12/2017 
Πάει και αυτός ο χρόνος..
Και κάπως έτσι, με αυτά τα υπέροχα χειμωνιάτικα, ηλιόλουστα η συννεφιασμένα, πρωινά και απογευματινά πλάνα, θα αποχαιρετήσω τον χρόνο.. Με την ελπίδα ότι όσο ζω δεν θα δω να αλλάζει,να καταστρέφεται .. ο επίγειος παράδεισος μου.
Αλλά και αν κάποτε ο άνθρωπος,''ο καταστροφέας'' γεμίσει με τσιμέντο,πλαστικό και βλάψει ετούτη εδώ την ομορφιά. 
Θα χαίρομαι που εκατοντάδες χρόνια μετά κάποιοι ίσως δουν την υπέροχη ομορφιά που κάποιοι δεν σεβάστηκαν,πίσω στον χρόνο...... Αν θα υπάρχει ακόμη ζωή.
Το βίντεο αφιερωμένο σε μια κοπέλα που δεν γνώριζα προσωπικά, και που ''πέταξε'' στο άγνωστο λίγες μέρες πριν...
Καλή Χρονιά με υγεία ,ευτυχία και διάθεση για ζωή..
Γιατί η ζωή είναι ωραία.

Βίντεο Νίκος Ταμβακολόγος

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Ο διακόπτης

Και να μαστε πάλι εδώ φίλε μου. Οι δύο μας..
Πάνε μήνες που ξεγυμνώσαμε την ψυχή μας και την ''πετάξαμε'' στην διαδικτυακή αρένα..
Υπάρχουν διαστήματα που η ρουτίνα παρέα με τα προβλήματα, σκεπάζουν κάθε τι ωραίο που υπάρχει δίπλα σου. 
Εισβάλουν στο μυαλό και σου κατασπαράζουν φαντασία και αλλόκοσμες σκέψεις..
Και κάπου κάπου εσύ αντιστέκεσαι..η έτσι νομίζεις.
Έστρεψα το κεφάλι προς τα πίσω και τα μάτια ''καρφώθηκαν'' στον ουρανό..
Δες τα σύννεφα πόσο γρήγορα τρέχουν, σκέφτηκα έντονα, για να τ ακούσεις.. Εαυτέ μου.
Για να τ ακούσεις και να ξυπνήσεις. 
Να ξυπνήσεις και να πολεμήσεις..
Να πολεμήσουμε παρέα. Για την ζωή και την ομορφιά της.
Για την Αγάπη και την αίσθηση που σου αφήνει..
Οι σταγόνες της βροχής άρχισαν να πέφτουν περισσότερες και χτυπούσαν με μανία το πρόσωπό σου,τα μάτια αντέδρασαν και έκλεισαν.Μα εσύ δεν σκέφτηκες ποτέ να χάσεις την στιγμή..
Κάπου παρακάτω, τα σύννεφα μαύρισαν σαν το σκοτάδι που έπεσε..
Οι νύχτες έρχονται, και είναι ποιο δύσκολες,μου είπες.
Μα κάθε που η νύχτα είναι εδώ,μην την φοβάσαι.Μείνε μαζί της, κάνε της παρέα γιατί και αυτή φοβάται το φως που ξημερώνει..
Και έτσι οι μέρες και οι νύχτες περνούν .. και μαζί τους παίρνουν μήνες και χρόνια.
Το χέρι απλωμένο στον τοίχο ψάχνει να βρει τον διακόπτη.. 
Ένα κλικ και..
Το σκοτάδι ''έπνιξε'' το δωμάτιο, εσύ γύρισες στο πλάι, τα μάτια έκλεισαν,οι σκέψεις χάθηκαν σε άλλη διάσταση..
Αύριο πάλι, σε μια καινούργια μέρα ... 
Ήταν η τελευταία σκέψη.

Νίκος Τ.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Έψαξα στα μάτια για ζωή


Και ξαφνικά σταμάτησα..
Μια μικρή περιστροφή του λαιμού δεξιά, και η ματιά σταμάτησε και αυτή.
Μπροστά μου μια εικόνα.. Μια γνώριμη από το παρελθόν εικόνα.
Ένα πλάσμα μυθικό που από την άβυσσο του πελάγους, ξεβράστηκε στην μολυβένια ακτή,έχασε την πνοή και έμεινε και αυτό εκεί..
Προσπάθησα να δω μέσα από το μεγάλο του μάτι κάτι για το απόκοσμό του.
Πως μπορείς να δεις όμως ζωή μέσα από κάτι που δεν έχει ζωή..
Μπορείς σκέφτηκα..
Και φαντάστηκα, και ξεχάστηκα σαν ένα μικρό παιδί.
Έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε που το είδα για πρώτη φορά σε κάποιο άλλο σημείο της παραλίας.. Τότε δεν μπορούσα να δω καθαρά και προσπέρασα..
Θα μείνει εκεί μέχρι η ασημομολυβένια άμμος να το καταπιεί στα έγκατα της.
Η κάποιος άνθρωπος το αφανίσει στο τζάκι του κάποια κρύα νύχτα του χειμώνα..
           Ντόμπερμαν με σώμα ιππόκαμπου 
                                                                   ... Η απλά κάτι άλλο.

Σε έναν τόσο σκληρό κόσμο, μπορώ να επιβιώσω μονάχα αν σπάω τις αλυσίδες που κρατούν την φαντασία μου κλειδωμένη στο κελάρι του καθωσπρεπισμού..

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

''Δελφίνι πάνω απ τα σύννεφα''

Τετάρτη 26 Απρίλη 2017 

Παραλία Αστέρι, Νότια Λακωνία  11:14 πμ

Όπως κάθε φορά έτσι και σήμερα άφησα το αυτοκίνητο κάτω από τον ευκάλυπτο, και κατέβηκα στην παραλία .. 
Εδώ στην Κυανή Ακτή.
Σήμερα δεν θα περπατήσω σκέφτηκα, απλά θα κάνω το κολύμπι μου και θα φύγω..
Στην συνέχεια άλλαξα πάλι γνώμη.
Πρώτα γρήγορο περπάτημα στην ηλιόλουστη και ήρεμη ακρογιαλιά και στον γυρισμό κολύμπι.
Ξεκίνησα λοιπόν από το Έλος με προορισμό το βιβάρι και πάλι πίσω..
Ωραία η περιγραφή, ακόμη καλύτερο το ζωντανό φυσικά έτσι;
Όμως σήμερα όπως και κάποιες άλλες φορές αυτή η υπέροχη διάθεση εξανεμίστηκε..
150 μέτρα μετά την παραλία Αστερίου..
Στα 60 μέτρα το είδα και άρχισα να τρέχω προς τα εκεί,αφήνοντας ένα αυθόρμητο (όχι ρε) 
Στην αρχή και πριν φτάσω κοντά πίστεψα πως είναι φώκια,
πλησιάζοντας κι άλλο είδα πως ήταν ένα δελφίνι.
Απογοήτευση..  Θλίψη, στεναχώρια.
Το κοίταξα ξανά και ξανά να δω αν έχει κάποιο χτύπημα (ορατό) Εκτός από ένα ίσιο σχίσιμο 20 εκατοστά στο κάτω μέρος και πίσω, δεν μπόρεσα να δω κάτι άλλο. 
Βέβαια τις τελευταίες ώρες από ότι κατάλαβα το είχαν πλησιάσει και σκυλιά. Σε αυτό οφείλεται και η ''ζημιά'' αυτή κάτω απ τον λαιμό του. (Φαίνεται στις φωτογραφίες)
Μετά κάλεσα για ακόμη μια φορά το Λιμενικό Γυθείου, όπου και πήγαν στο σημείο λίγο μετά..
Και εγώ συνέχισα την πορεία μου πίσω, προς την Κυανή Ακτή.
Καμιά όρεξη για κολύμπι πλέον, κάθισα λίγο στην παραλία και στο μυαλό μου είχα ''υποθετικά στιγμιότυπα'' 
Σκεφτόμουν ότι μπορεί να έχασε την πορεία του και να βγήκε έξω, με αποτέλεσμα αυτό το υπέροχο πλάσμα να έσβησε από ασφυξία αβοήθητο..
Μετά σκέφτηκα ότι ίσως το χτύπησε κάποιο σκάφος..
Τελευταία έβαλα στο μυαλό μου την περίπτωση κάποιος να το χτύπησε με σκοπό να το σκοτώσει..
Το έβαλα τελευταίο στο μυαλό μου γιατί εξοργίζομαι και μόνο με την σκέψη αυτή..
Λίγους μήνες πριν, είχα ανεβάσει ένα βιντεάκι με ένα δελφίνι στο βάθος της Κυανής Ακτής, που έπαιζε στα νερά της..
Αυτή ήταν η τελευταία μου σκέψη σήμερα.. Εκεί.. Καθισμένος στην άμμο και κοιτάζοντας βαθιά μέσα μήπως και το ξαναδώ..
Καλό απόγευμα..








Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Καλησπέρα 'Ελος

Καλησπέρα .. Καλησπέρα και ξανά καλησπέρα..
Χάθηκα λιγάκι το ξέρω, αλλά το έχω γράψει πολλές φορές,εδώ θα γράφω όταν μου ρθει..
Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις ημέρες του Πάσχα ότι κι αν κάνατε.
Κι αν φύγατε για το χωριό, την πόλη η ακόμη κι αν μείνατε στα ίδια..Σημασία έχει να περάσατε όμορφες στιγμές με υγεία και αγαπημένα πρόσωπα τριγύρω σας.
Ένα ανοιξιάτικο,συννεφιασμένο σούρουπο το αποψινό Πέμπτη 20 του Απρίλη..
Και όπου κι αν περπατήσεις όλο το Έλος μοσχοβολά πορτοκαλοανθούς, ακόμη και μέσα στα σπίτια,λίγο τα παράθυρα να ανοίξεις και μοσχοβολούν τα πάντα..
Και ενώ γράφω δυο λόγια ακόμη, απ το παράθυρο βλέπω το σκοτάδι πού πέφτει και σκεπάζει το χωριό.Φώτα τρεμοπαίζουν μακριά, είναι τα φώτα απ τα γύρω χωριά. 
Κοιτάζω αυτήν την στιγμή και το περίγραμμα της κορυφής του Ταυγέτου που σκοτεινιασμένος μοιάζει λες και κάποιο μικρό παιδί ορθώθηκε μπροστά του και το έβαψε με το μολύβι του..
Με αυτήν την ''εικόνα'' θα σας καληνυχτίσω, και με μια φωτογραφία σημερινή από την φουρτουνιασμένη Κυανή Ακτή, "τραβηγμένη" με την κάμερα του κινητού τηλεφώνου..
Καλό βράδυ από την πάνω γειτονιά ..

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Το κουδούνι, η βάγια και οι φακές (Καλό Σαββατοκύριακο)

Απ το παράθυρο βλέπω το χέρι του δάσκαλου να σηκώνει ψηλά το κουδούνι,τι ευχάριστος ήχος..Επιτέλους Σαββατοκύριακο μπροστά μας,από δευτέρα πάλι.. Αυτό σκεφτόμασταν πριν πολλά χρόνια παρασκευή μεσημέρι καθώς κατεβαίναμε τρέχοντας τις Σκάλες..
Η μόνη σκέψη καθώς τρέχαμε για το σπίτι ήταν (ελπίζω να μην έχουμε φακές σήμερα χαχαχα) Τα χρόνια πέρασαν και μεγαλώνοντας οι φακές έγιναν αγαπημένο φαγητό,και όταν έχουν μέσα και βάγια απ το σχολείο, είναι ακόμη ποιο νόστιμες..
Δυστυχώς στις αμέτρητες μέρες που ήρθαν τα σχολεία τα ''έφαγαν'' οι αποφάσεις..
Άνοιξη 2017 μεσημέριασε.. Και αν βρεθείς εκεί θα ακούσεις τον χορό που έχουν στήσει πάνω στα πανέμορφα δέντρα του προαυλίου τα σπουργίτια τα χελιδόνια και οι δεκαοχτούρες..


Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Άγιος Ανδρέας Λακωνίας (Ένα μεσημέρι στο Μαριόρεμα)Βίντεο

Αφήνοντας πίσω το Βλαχιώτη Λακωνίας και με κατεύθυνση βόρεια σε μονάχα 5 χιλιόμετρα θα συναντήσουμε το χωριό Άγιος Ανδρέας.
Ένα μικρό ορεινό χωριουδάκι με ελάχιστους πλέον κατοίκους.
Ο βασικός προορισμός είναι ο Αι Στράτηγος  και το ασκηταριό.
Ένα δύσκολα προσβάσιμο σημείο.
Περνώντας το Μαριόρεμα και ακολουθώντας ένα μονοπάτι κάτω από τα βράχια και με την απόλυτη ησυχία να κυριαρχεί,νιώθεις αποκομμένος ενώ βρίσκεσαι τόσο κοντά στον πολιτισμό.. 
Ένα πολύ μικρό βίντεο με λίγα πλάνα από την ομορφιά του τοπίου,αρχικά ανάμεσα στις ελιές,στις παπαρούνες και στα αγριολούλουδα,και κατεβαίνοντας στα πεύκα και στα πουρνάρια. Απίστευτο το τοπίο και η ομορφιά του.
Λίγο αργότερα ανεβήκαμε και στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που φαίνεται ψηλά στο χείλος του γκρεμού..

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Έλος Λακωνίας (Δεκέμβρης 2008)

Ήταν οι τελευταίες μέρες του 2008.''Τράβηξα'' κάποιες φωτογραφίες από κινητό τηλέφωνο αλλά και λίγα πλάνα από το ίδιο τηλέφωνο και είπα να φτιάξω ένα εικονο-βίντεο για το Έλος Λακωνίας, το χωριό μου. Το χωριό όπου μεγάλωσα, έζησα... και ζω μέχρι και σήμερα..
Δεν ήταν κάτι ''σημαντικό'' για όλους εμάς όπου ζούμε εδώ... Αυτές ήταν κάποιες συνηθισμένες εικόνες από την καθημερινότητά μας. Κάποιες γειτονιές, το σχολείο, η εκκλησία, το γήπεδο του χωριού και του Ευρώτα. Η παραλία μας(δεν μας ανήκει,αλλά την νιώθουμε δική μας), ο ποταμός Ευρώτας που κυλά πλάι μας(κ άμα ''τα πάρει'' περνά και από πάνω μας). Και φυσικά παντού πορτοκαλιές!!!
 Όλα αυτά σε λίγα λεπτά και η αλήθεια να λέγεται με χάλια ανάλυση εικόνας,μιας και όπως είπα η λήψη έγινε από ένα κινητό από τα πρώτα που βγήκαν με κάμερα.
 Το ανέβασα στο Youtube και στο ιστολογιό μου(blog) και όταν αργότερα σιγά σιγά το ίντερνετ άρχισε να μπαίνει στην ζωή των μεγαλύτερης ηλικίας συνανθρώπων μας, είδα πόσο σημαντικό ήταν για κάποιους άλλους συχωριανούς μας που έχουν ξενιτευτεί ανά τον κόσμο και που οι περισσότεροι δεν έχουν έρθει ποτέ ξανά στο αγαπημένο τους χωριό η περιοχή.. 
Εμαιλ από την Ελλάδα την Αυστραλία,τον Καναδά, την Αμερική, αλλά και από την Ευρώπη. Κάποιοι από αυτούς μου έγραψαν μια μικρή ιστορία τους από τα παιδικά τους χρόνια, το πως έφυγαν και τι θυμούνται..Και κάθε βράδυ ανταλλάσσαμε εμαιλ.. Χαιρόμουν(και χαίρομαι) τόσο πολύ να τους διαβάζω, υπήρχαν φορές που καθόμουν μέχρι αργά και κοιτούσα το γραπτό τους αποσβωλομένος από τον τρόπο που έγραφαν,ένα γραπτό που θα ζήλευε και ο καλύτερος συγγραφέας.Ήταν οι μνήμες τόσο έντονα νοσταλγικές..
Κάποιοι με παρακάλεσαν να τραβήξω φωτογραφία το πατρικό τους σπίτι η το χάλασμα που απέμεινε από αυτό..
Κάποιοι άλλοι τα σχολεία τους(σε διπλανά χωριά) και κάποιοι άλλοι την τελευταία κατοικία των γονιών τους,
ναι ... κι όμως αυτό ήταν πολύ σημαντικό για αυτούς. 
Κάποιοι από αυτούς πλέον δεν υπάρχουν,έφυγαν... 
Και μου άφησαν την μικρή παιδική ιστορία τους για να τους θυμάμαι..

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Τα δέντρα δίπλα στο ποτάμι (Βίντεο Ευρώτας) Βρονταμάς Λακωνίας

Το νερό κυλά και το άκουσμα του δένει με το θρόισμα κάθε τι πράσινου που υπάρχει τριγύρω.
Βρίσκομαι λίγο πριν το χωριό Βρονταμάς εδώ στην Λακωνία..
Πριν λίγο κατέβηκα από το παλαιομονάστηρο(θα αναφερθεί σε κάποια άλλη ανάρτηση)
Από ψηλά καθώς κατηφόριζα  οι εικόνες που έβλεπα ήταν μαγικές.
Ψηλά δέντρα σκόρπια σε καταπράσινα λιβάδια και ανάμεσα τρεχούμενο νερό. 
Δεν περιγράφεται η ομορφιά του τοπίου παρά μονάχα αν την νιώσεις βλέποντάς την με τα ίδια σου τα μάτια και την ψυχή!!!
Απόψε θα σας μεταφέρω εκεί με ένα τόσο δα μικρούτσικο βίντεο..
Συνεχίζω να στηρίζω την περιοχή μου με κάθε τι όμορφο που δρα στην ψυχή μου,άρα θεωρώ και στην ψυχή κάποιων από εσάς.. 
Καληνύχτα Έλος, Λακωνία, Ελλάδα.. Την καλησπέρα μας σε όλους τους Έλληνες ανά τον κόσμο..

AddThis

| More

...

Related Posts with Thumbnails

.....