Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Με το μυαλό στην Κυανή Ακτή. Θυμάμαι... Φωτογραφίες απο το 2002

Σαββατόβραδο προς Κυριακή 7 Ιουνίου του 2015.   Με την ώρα να δείχνει 01:20 

Και το μυαλό μου απόψε ανέσυρε από το παρελθόν εικόνες που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και έχουν όλες να κάνουν με την παραλία μας..
Ανακατεμένες σκέψεις και εικόνες,έτσι απλά όπως μου έρχονται... Ένα χαμόγελο λυπημένο αισθάνομαι στα χείλη μου αυτήν την στιγμή από την αμυδρή εικόνα του πατέρα μου που με κρατά και προσπαθεί να μου μάθει κολύμπι..(λυπημένο γιατί πλέον μόνο σαν σκέψη τον έχω) αλλά συνάμα...
Γελάω με την εικόνα της μάνας μου που προσπαθεί να με ταΐσει το βραστό αυγό η τα κεφτεδάκια που έπαιρναν μαζί μιας και ήταν συνηθισμένο εκείνα τα χρόνια..
Με οτοστόπ πάνω στην καρότσα η με το λεωφορείο κάποιες φορές δεν είχε σημασία.. Σημασία είχε να βρεθώ στην παραλία για κολύμπι και παιχνίδι..
Και η ώρα περνούσε και κάποια στιγμή οι φωνές των γονιών για να μαζευτούμε να φύγουμε έπιαναν τόπο..
 Με το καλαμάκι(σουβλάκι) στο χέρι και μια φέτα ψωμί καρφωμένο πάνω του, αγορασμένο απ το κέντρο(μαγαζί) που υπήρχε ανεβαίναμε στην καρότσα και παίρναμε τον δρόμο για το σπίτι και το χωριό.
Νοσταλγία για εκείνα τα ανέμελα παιδικά και αργότερα εφηβικά χρόνια που με τον ξάδερφό μου τον Γιάννη καθημερινά πηγαίναμε με τα ποδήλατα στην Νέα κοίτη και στην Κυανή Ακτή για μπάνιο..
Βέβαια μεγαλώσαμε και παρότι χαθήκαμε στα προβλήματα μας εμένα η παραλία αυτή συνεχίζει διαφορετικά να με επηρεάζει.. Είναι η πρωινή της ηρεμία που σε κάνει άλλο άνθρωπο. Είναι τα υπέροχα απογευματινά χρώματά της σε συνδυασμό με τα ατελείωτα βουνά άμμο.. Είναι η απόλυτη ησυχία μακρυά από κάθε εκσυχρονισμό που σου δείχνει την αξία της αναπνοής.. Είπα αναπνοή και παρότι αυτήν την στιγμή δεν είμαι εκεί μπορώ και μυρίζω το αεράκι που είναι γεμάτο αλμύρα..
Είναι όλα αυτά και άλλα πολλά.. Όμως..
Θυμήθηκα τις πρώτες φωτογραφίες που τράβηξα στην Κυανή Ακτή την παραλία...
Μιλώ για τις πρώτες ψηφιακές (ας πούμε) που ήταν από ένα κινητό τηλέφωνο που την κάμερα την είχε αποσπόμενη.. Βέβαια είχα και πολλές αναλογικές αλλά δυστυχώς μου τις πήρε ο ποταμός Ευρώτας εκείνο το βράδυ που μας ''επισκέφτηκε'' απρόσμενα...
Ίσως τις έχετε δεί όμως ας τις ξαναδούμε παρέα..
Με ευχάριστη διάθεση μοιράζομαι κάποιες σκέψεις μου μαζί σας.
Καληνύχτα η καλημέρα από το χωριό Έλος κάπου Νότια της Λακωνίας και πάντα απ την πάνω γειτονιά..    ;)
Κυανή Ακτή - Έλος Λακωνίας 2002


 Η συνέχεια της παραλίας στο Αστέρι Λακωνίας
το 2002 και εδώ.
 Κυανή Ακτή - Έλος Λακωνίας 2009



Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Το ηλιοβασίλεμα του Αρχάγγελου της Λακωνίας ήταν πανέμορφο

Έλος Λακωνίας 02:06 pm  Λίγες ώρες έμειναν πριν ξημερώσει και σκέφτομαι ότι...
Είναι και κάτι ηλιοβασιλέματα που κλειδώνουν την ματιά σου..
Γεμίζουν τις ίριδες των ματιών σου με χρώμα και ξεχύνονται στην ψυχή σου..
Ο Αρχάγγελος αυτός δεν έχει φτερά, αλλά είναι το ίδιο όμορφος..
Στην Νότιοανατολική Λακωνία βρίσκεται το μικρό πανέμορφο χωριό Αρχάγγελος..
Λες και είναι τοποθετημένο μες στην θάλασσα περιμένει τον περαστικό, τον ταξιδιώτη που θα χει
ακουστά για αυτόν τον Αρχάγγελο, η που θα τον μαγέψει στο πέρασμά του..
Ένα υπέροχο μπανάκι στην παραλία του, και μετά φαγητό..
Νοστιμότατη αθερίνα και μαριδάκι παρέα με ουζάκι..
Για τους ποιο ρομαντικούς δεν υπάρχει καλύτερο από τον ήλιο να χάνεται πίσω απ τον Ταΰγετο και τα βουνά της Μάνης.
Και για να απολαύσετε την διαδρομή μην ξεχάσετε μετά την Σπάρτη και περνώντας την Σκάλα να μπείτε δεξιά στο Έλος ώστε να περάσετε και απο τα επίσεις παραθαλάσσια χωριά Ελιά Λακωνίας όπως και από την Πλύτρα Λακωνίας..
Ο Αρχάγγελος είναι πολύ κοντά στην Νεάπολη και στην Ελαφόνησο.
ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Και μην ξεχνάμε ότι η Λακωνία έχει μοναδικούς προορισμούς.
 Από το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στην Χαρακιά μια ανάσα από τον Αρχάγγελο






Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Ο Άγιος Κωνσταντίνος στο Έλος Λακωνίας

Βράδυ Πέμπτης 21 μαϊου 2015
Του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης σήμερα και αφού ευχηθούμε Χρόνια Πολλά,να πούμε πως και εμείς εδώ στο Έλος έχουμε την δική μας εκκλησίτσα που γιόρταζε σήμερα.. 
Η πρώτη εικόνα που συναντά κάποιος με κατεύθυνση το Έλος είναι τα ψηλά του κυπαρίσσια, εκεί στα αριστερά του δρόμου..
Ο Άγιος Κωνσταντίνος όπου είναι και το κοιμητήριο του χωριού.. 
Κάτασπρη η εκκλησίτσα μας ανάμεσα στα άνθη απ τις πορτοκαλιές.. και στην αυλή της κοιμίζει τους αγαπημένους μας που ποτέ δεν θα ξεχάσουμε.. 
Ποτέ... Γιατί ζούν μέσα στο μυαλό μας, έχοντας κοινές αναμνήσεις..
Και αυτό είναι ένα κομάτι του χωριού μας,όπως και της ζωής μας!!!
Καλό Βράδυ Έλος. 


 Άγγελοι και Νεράιδες .... Χρόνια σου πολλά




Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Τα φώτα άναψαν, θαυμάζοντας απο ψηλά τον Λακωνικό και τα χωριά του..

Μια καλησπέρα.
Μετά από απουσία σχεδόν 2 μηνών... Πως περνά έτσι ο χρόνος (σκέφτομαι).. Αδυσώπητα γρήγορα θα συμπλήρωνα..
Η ώρα λίγο μετά τις 20:30 και κάνουμε παρέα σε ένα κυριακάτικο σούρουπο..
Η άνοιξη σιγά σιγά δίνει την θέση της στο καλοκαίρι του 2015.
Μπορεί να μην υπήρξαν σκέψεις , λέξεις, εικόνες εδώ και αρκετές μέρες στο blog όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι εικόνες η οι σκέψεις σταματούν.. 
Λίγες ημέρες πριν ανέβηκα στην μέση σχεδόν της κουρκούλας στην Παναγία την κουρκουλιώτισα..
Ένα υπέροχο σημείο της περιοχής μας..
Περνώντας την Γλυκόβρυση και το πάνω μπεζάνι λίγο πριν βραδιάσει.. έβλεπα τα πάντα απο ψηλά
μέσα σε μια βαθιά γαλήνη μια απέραντη γαλήνη που πέρασε απ τα μάτια μου και ηλέκτρισε τους νευρώνες του  εγκεφάλου μου..
Όλος ο λακωνικός από ψηλά με τον Ταΰγετο ριζωμένο να δεσπόζει λίγο δεξιά φθάνοντας απο τα έγκατα της Γης στα ουράνια..
Τα φώτα στα χωριά μας ανάβουν σιγά σιγά.. κάθε σπίτι μια ιστορία, μια οικογένεια η μια μοναξιά..
Με λίγη ησυχία ο αγέρας φέρνει ακούσματα, γέλια... η κλάμα. Ευτυχία η δυστυχία.. πίσω απο κλεισμένες πόρτες και όλα μπερδεύονται. Συναισθήματα.
Άνθρωποι....
Καλό σας βράδυ από το Έλος Λακωνίας  21:16μμ






Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Περιπλανώμενος πίσω στον χρόνο - Κάστρο Μονεμβασιάς castle monemvasia

Καλησπέρα σας.

Πριν λίγες μέρες και μέσα απ την ανάρτηση για τον Γέρακα Λακωνίας σας είχαμε υποσχεθεί
τις φωτογραφίες από την Μονεμβάσιά..
Να μαι λοιπόν εδώ, για ακόμη μια βραδιά μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου, έτοιμος
να περάσω μέσα απο καλώδια και να βρεθώ όπου κι αν είστε..
Από μια υπέροχη Μονεμβασιά... λίγο πριν βρέξει περιπλανιώμαστε στην έρημη καστροπολιτεία της Λακωνίας..
Μια πόλη εντελώς δική μου.. Χαθείτε μαζί μου..














 ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΕΛΟΣ
Θα χει και δεύτερο μέρος φωτογραφιών

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Καληνύχτα Βαγγέλη

Για σας φίλοι μου..
Απόψε μονολογώ με την σκέψη μου..
Είναι αρκετές οι φορές που μέσα από εδώ έχω υμνήσει τον ρομαντισμό της ψυχής..
Ξέρω πως είστε πολλοί εκεί έξω που είστε ρομαντικοί..

Είστε πάρα πολλοί που μια καλοσύνη πηγάζει από μέσα σας για ανθρώπους , ζώα και φύση.
Λυπάστε για ότι άσχημο βλέπετε γύρω σας και δεν θέλετε το κακό κανενός..
Ακόμη ακόμη γίνεστε θυσία για κάποιους άλλους και όχι άθελα σας..Ξέρετε πολύ καλά τι κάνετε.
Όπως και το γιατί.. Και το γιατί είναι πολύ απλό..
Έτσι νιώθετε.. Αυτό είναι που σας κάνει να κοιμάστε ήσυχοι το βράδυ..
Ναι μπορεί στα μάτια κάποιων να φαίνεστε περίεργοι οι διαφορετικοί.. Αλλά γιατί οι διαφορετικοί να μην είναι οι άλλοι?
Να είστε περήφανοι για αυτό που είστε.. Μακάρι οι περισσότεροι να είχαν την ευγένεια  τον ρομαντισμό και την καλοσύνη σας.. Τότε θα μιλούσαμε για έναν άλλο κόσμο.
Πριν λίγα χρόνια στο ξεκίνημα αυτού του blog δεν φανταζόμουν καν πως θα έγραφα όλα αυτά που γράφω αυτήν την στιγμή..Γιατί σκεφτόμουν ότι τσάμπα και χωρίς νόημα θα εκθέσω τα εσώψυχα μου..
Όμως έχω περάσει πλέον σε ένα άλλο επίπεδο σκέψης πάνω σε αυτό το θέμα,γιατί απλά εγώ ξέρω ποιος είμαι..
Αδιαφορώ για κάθε είδους ''μαγκιά'' - κλανιά και λυπάμαι και πολλούς γονείς που καυχιούνται όλο καμάρι γιατί το παιδί τους ΄δερνει τ άλλα παιδιά, τα κοροϊδεύει ,τα χλευάζει η υπεροπτικά νομίζει πως είναι ο ''γαμάω'' της παρέας..
Αστείες καταστάσεις για καμένα μυαλά..
Και έτσι μεγαλώνουν ανθρώπους χωρίς συναισθήματα..
Λίγες μέρες πριν ένας γνωστός μου που είπε.. Ξέρεις γράφω και εγώ.. και ζωγραφίζω..Έχω αρκετούς πίνακες κάνει.. Του είπα μπράβο σου, καταπληκτικά, να φωτογραφίσεις και να μου στείλεις πίνακές σου να αναρτήσω, όπως και κάποιες απ τις σκέψεις σου..
Ντρέπομαι μου λέει.. Μα γιατί του απάντησα.. Θα πουν ότι είμαι βαρεμένος που ζωγραφίζω η γράφω ποίηση..
Τον κατάλαβα.. Κάπως έτσι σκεφτόμουν και εγώ.. όχι όμως πλέον.
Εγώ πάντως να ξέρεις πως θα περιμένω να μου τα στείλεις ώστε να τα ανεβάσω..
Λέω όμως να μην γράψω άλλα.. Πέρασε η ώρα.
Μου τελείωσαν οι σκόρπιες σκέψεις για απόψε..

Απο το Έλος Λακωνίας καληνύχτα Βαγγέλη Γιακουμάκη ,βρες τον πατέρα μου εκεί πάνω.. Κάπου δίπλα σου θα ναι.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

9 μέρες πριν.. Στον Γέρακα Λακωνίας (όταν το συναίσθημα δεν περιγράφεται.)photo

#lakonia
Κυριακή 1 Μαρτίου 2015
Πρώτη μέρα της Άνοιξης και το ταξίδι ξεκινά με αφετηρία το Έλος Λακωνίας.
Ταξίδι..Δεν έχει σημασία αν είναι μικρό η μεγάλο χιλιομετρικά. Η κάθε μέρα,η κάθε ώρα είναι ένα ταξίδι.. Ακόμη και το δευτερόλεπτο έχει ''ταξιδιώτη'' μια μονάχα αναπνοή μας..
Αφήνουμε το Έλος ακολουθώντας νοτιοανατολική πορεία με άγνωστο προορισμό.
 ''Συναντήσαμε'' Αστέρι , Γλυκόβρυση , Άγιο Ιωάννη, είδαμε την Μεταμόρφωση στα αριστερά μας καθώς αφήναμε τις Μολάους για να μπούμε στην Συκιά Λακωνίας.
Λίγο πριν την Μονεμβασιά ακολουθούμε δρόμο αριστερά..
Μεσημέριασε.. Τα σύννεφα βαμβάκι ψηλά. 
Αυτό το συναίσθημα δεν περιγράφεται,απλά το αισθάνεσαι.. Έχει μετατραπεί σε μια απέραντη ευχαρίστηση.. Το μυαλό σχεδόν σταματημένο..Σκέψεις εξαφανισμένες.
Μονάχα τα μάτια.. 
Μονάχα τα μάτια αρκούν.. Σταμάτησα το αυτοκίνητο και βγήκα έξω να ''χαζέψω'' αυτήν την ομορφιά..
Μες στην απέραντη ησυχία βλέπω τον Γέρακα Λακωνίας από απόσταση..
Σκέφτηκα να συνεχίσουμε παρεϊτσα από εδώ και πέρα..






 ΚΑΠΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΡΑΚΑ Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΟΧΥΛΑ




 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΑΚΑ.ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ  Ο ΒΡΑΧΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ.. ΠΗΓΑΜΕ.. ΌΜΩΣ ΑΥΤΑ ΚΆΠΟΙΑ ΆΛΛΗ ΦΟΡΑ . ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
 ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΟΣ.. ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΚΟΣΜΕ.



AddThis

| More

...

Related Posts with Thumbnails

.....