Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Ο Φάρος στην Άκρη . The Lighthouse Maleas(Cape Maleas)

Τον τελευταίο χρόνο μου είχε ''καρφωθεί'' η ιδέα να περπατήσω μέχρι τον φάρο του Καβομαλιά.
Για όσους θελήσουν να τον επισκεφτούν θα αναφέρω την δική μου εμπειρία (πάντα για κάποιους αρχάριους σε αυτά σαν εμένα)..
Βέβαια καλό θα είναι να πάτε με κάποιον ορειβατικό σύλλογο μιας και θα υπάρχει έμπειρη παρέα που θα σας καθοδηγεί σωστά.
Εγώ βρέθηκα στην Νεάπολη Λακωνίας για κάποια άλλη μου υποχρέωση και αφού το είχα στο μυαλό μου, είπα.. ας το κάνω..
ΛΑΘΟΣ.. Η ώρα είχε πάει 11:00 το μεσημέρι, είχε αρκετή ζέστη και είχα μαζί και την ανιψιά μου 14 ετών.Ήταν λάθος γιατί όταν θες να κάνεις αυτήν την διαδρομή θα πρέπει να έχεις ετοιμαστεί αποκλειστικά και μόνο για αυτό...
Φεύγοντας από την Νεάπολη ανεβήκαμε το βουνό περνώντας από το χωριό Λάχι και αρχίσαμε να το κατεβαίνουνε από την άλλη πλευρά ώσπου από ψηλά είδαμε το υπέροχο χωριό Βελανίδια..
Κατεβήκαμε στην παραλία και ακολουθήσαμε έναν χωματόδρομο (πάντα με το αυτοκίνητο) για λίγο διάστημα. Σε κάποιο σημείο αφήσαμε το αυτοκίνητο και συνεχίσαμε με τα πόδια,αφού πρώτα φορτωθήκαμε σακίδια με νερό ,ρούχα ,φωτογραφικές (πάντα υπάρχουν στο αυτοκίνητο)
Κάποιο χιλιόμετρο παρακάτω συναντήσαμε το εκκλησάκι του Άγιου Μύρωνα όπου και από εκεί ξεκινούσε το μονοπάτι για τον Φάρο του Μαλέα.
Σε αυτό το σημείο να επιστήσω την προσοχή μιας και μετά από λίγο μπορεί να υπάρξει μπέρδεμα(σύγχυση) με την σήμανση και τα μονοπάτια.
Σε αυτό το σημείο είναι πολύ μπερδεμένο,υπάρχει κάποια σήμανση με κόκκινους κύκλους πάνω σε πέτρες όμως υπάρχουν παρακλάδια του μονοπατιού που σε μπερδεύουν. Στην επιστροφή στο ίδιο σημείο αντιμετωπίσαμε  πρόβλημα στο να ανέβουμε..
Τελικά καταφέραμε και βγάλαμε άκρη και ανεβήκαμε..
Ένας κύριος που είχε το κοπάδι με τα  ζώα του εκεί (όταν ανεβήκαμε) μας είπε πως έχει κατέβει αμέτρητες φορές για να ανεβάσει πάνω κόσμο που έχει χάσει το μονοπάτι και δεν μπορεί να ανέβει. 
Και μην ξεχνάμε ότι μαζί μου είχα ένα κορίτσι 14 ετών,που είχε κουραστεί αλλά και εξαντληθεί από την ζέστη. Η γνώμη μου είναι πως η διαδρομή δεν είναι για μικρά παιδιά γιατί από την μέση της διαδρομής και μέχρι τον φάρο το μονοπάτι είναι κυριολεκτικά στην κόψη του γκρεμού.
Είναι επικίνδυνο μιας και έχει μεγάλες και μικρές πέτρες ανακατεμένες με χαλίκια και αυτά γλιστράνε..
Σε κάθε περίπτωση αν κάποιος θέλει να πάρει μαζί του το παιδί του σε αυτήν την διαδρομή είναι δικό του θέμα και ας κρίνει ο ίδιος..
Η περιπατητική αυτή  διαδρομή έχει καταπληκτική ομορφιά, μοσχοβολά ρείκι και αγριολούλουδα, περπατάς και αριστερά σου έχεις το απέραντο γαλάζιο της Ελλάδας..
Και τα πλοία πάνε και έρχονται,πολλά πλοία..
Έ και όταν από μακριά βλέπεις και τον Φάρο του Καβομαλιά επιτέλους να διακρίνεται το κάνει ακόμη καλύτερο.
Ο Φάρος ανήκει στο πολεμικό ναυτικό(όπως όλοι άλλωστε) και κατασκευάστηκε το 1883.Το καλοκαίρι του 2009 αναπαλαιώθηκε με δαπάνη του ιδρύματος Αικ. Λασκαρίδη. Στον τοίχο κολλημένη η επιγραφή  "Μαλέαν δε κάμψας επιλάθου των οίκαδε",που σημαίνει σαν αποφασίσεις να περάσεις τον Μαλέαν ξέχασε πως έχεις οικογένεια.
Υπέροχο, μοναδικό σημείο.
Το μόνο που μου έκανε άσχημη εντύπωση ήταν η απουσία της Ελληνικής σημαίας από τον ιστό.
Καταλαβαίνω ότι οι καιρικές συνθήκες στο σημείο είναι οι χειρότερες (άνεμοι και θύελλες) αλλά ο άδειος ιστός δείχνει άσχημα.. 
Τέλος για όποιον το έχει σκεφτεί και του αρέσει η φύση ας το κάνει,αλλά να πάει πολύ πρωί(αποφυγή πολύ ζέστης),να μην έχει δυνατούς ανέμους,να μην πάρει μαζί μικρά παιδιά(η άποψή μου), φυσικά να φορά τα κατάλληλα παπούτσια και ρούχα,(είδαμε μπροστά μας 3 - 4 φίδια).. Εννοείτε σακίδιο με όλα τα απαραίτητα.. Και το σημαντικότερο να πάει με κάποιον ορειβατικό σύλλογο(πηγαίνουν συχνά) η έστω με παρέα.Σε καμιά περίπτωση μόνος η μόνη.. Το κινητό δεν έχει σήμα..
Εμείς διανύσαμε 12 χιλιόμετρα μονοπατιού περίπου (πήγαινε - έλα), το 1 χιλιόμετρο από αυτά μας το έφαγε το μπέρδεμα στο τέλος όπου ακολουθήσαμε λάθος μονοπάτι και γυρίσαμε πίσω.Κάναμε 1:40 για να πάμε και λίγο περισσότερο στην επιστροφή αλλά σταματούσαμε για φωτογραφίες..
Αυτή ήταν η απρογραμάτιστη διαδρομή μου στο μονοπάτι για τον Φάρο του Καβομαλιά..
Ήταν πολύ όμορφα.Σίγουρα  δεν θα πάω ξανά στο πολύ κοντινό μέλλον. Όμως θα ήθελα κάποια στιγμή να ξαναπερπατήσω προς τα εκεί, και μάλιστα απόγευμα, με διανυκτέρευση στον Φάρο(πρέπει να είναι μαγικά το βράδυ εκεί,στο απόλυτο πουθενά).. Ακολουθούν και φωτογραφίες.












Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

Γκιότσαλι.Ένα έρημο χωριό της Λακωνίας που έγινε ένα με την φύση

Σάββατο 09/04/2016
Την χθεσινή μέρα θα την θυμάμαι σαν μια από τις ποιο ταξιδιάρικες. Από αυτές που τόσην ομορφιά δεν μπορούν τα μάτια να πιστέψουν. Έφυγα από το Έλος για ένα μέρος αλλιώτικο.Περπάτησα εκεί που δρόμοι δεν υπήρχαν,εκεί που έτρεχε,που περπατούσε η γιαγιά μου η Δήμητρούλα κοριτσάκι μικρό.
Τι κι αν έπρεπε να διασχίσω 9 χιλιόμετρα δύσκολου χωματο
χαλικόδρομου.
Σκελετωμένα πέτρινα αρχοντικά ''πνιγμένα'' στο ποιο πολύχρωμο και καθηλωτικό τοπίο που έχω δει.Τι να περιγράψω άλλο από κάτι τόσο απερίγραπτο;

Πραγματικά είναι από τις φορές που δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις, αλλά και να προσπαθήσεις δεν θα το καταφέρεις.
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πας και να περπατήσεις εκεί. Ανάμεσα στις πέτρινες σιλουέτες..
Να περπατήσεις και να φέρεις στην σκέψη σου τα πέτρινα αυτά αρχοντικά όπως ήταν τότε. Να μπορέσεις να ''δεις'' κόσμο στα μπαλκόνια τους και στα παράθυρά τους. 
Να περπατάς στα χορταριασμένα,ανθισμένα μονοπάτια και να νιώθεις την αύρα όσων έζησαν εκεί.
Αυτή είναι η ελληνική όμορφη φύση αλλά και η ίδια η ομορφιά της ζωής.. 
Όλα αυτά για το Γκιότσαλι,το παλιό χωριό που βρίσκετε περίπου μισή ώρα από τον Άγιο Δημήτριο Ζάρακος εδώ στην Λακωνία,πάρνωνα μεριά(για τους μακρινούς μας φίλους)
Αν αποφασίσετε να το επισκεφτείτε,καλύτερα να το κάνετε με ένα αγροτικό αυτοκίνητο η ένα τζιπ.
Εγώ βέβαια έκανα την διαδρομή με το κουρσάκι μου(το ταλαιπώρησα είναι η αλήθεια)
Όπως είπαμε,το τοπίο θα σας ανταμείψει με το παραπάνω.
Πλατάνια,καρυδιές,μουριές,ρίγανη και θυμάρι αλλά και ότι υπάρχει από αγριολούλουδα...
Εκκλησίες και τρεχούμενο νερό,ψηλά, στην βρύση.
Περισσότερα στοιχεία για το ερημωμένο χωριό Γκιότσαλι στο λινκ που βρήκα και στο κείμενο που υπογράφει ο Κύριος Κωνσταντίνος Μπατσάκης, φιλόλογος.
http://www.apidealakonias.gr/index.php?instance=comment&id=25

Για το τέλος και αναφερόμενος στο ενδεχόμενο  να φτιαχτεί με άσφαλτο ο δρόμος και να ηλεκτροδοτηθεί το χωριό.. Καθαρά η δική μου γνώμη (πάντα αθεράπευτα ρομαντικός) δεν θα μου άρεσε να γίνει. Είναι μοναδικό έτσι όπως είναι,έτσι όπως έχει γίνει ένα με την φύση..















Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Εργοστάσιο Βάμβακος Έλος Λακωνίας ... (Κτίριο φάντασμα μιας άλλης εποχής)


Εργοστάσιο Βάμβακος 
Έλος Λακωνίας 2016
Λειτούργησε τέλη δεκαετίας του 60 έως αρχές δεκαετίας 70

Σήμερα.. 
Κτίρια φαντάσματα ξεχασμένα .... χαμένα μέσα στον χρόνο που περνά..











Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Αποστολάκειον Δημοτικό σχολείο Έλους Λακωνίας

Ένα αγαπημένο σημείο στην καρδιά του Έλους Λακωνίας.
Του χωριού μας...
Είναι το Αποστολάκειον Δημοτικό Σχολείο Έλους.
Αυτό που κάποτε... έσφυζε από ζωντάνια.
Εκεί που κάποτε τα γέλια και οι φωνές .. Υπήρχαν
Τις έπαιρνε ο άνεμος και τις έφτανε σε κάθε γειτονιά του χωριού..
Θυμάστε;

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2016

Η Άνοιξη στον κάμπο του Ευρώτα έχει χρώμα Πορτοκαλί

Χρώματα και αρώματα..
 Πορτοκαλί , πράσινο και ξεπροβάλει και το άσπρο(άνθη της πορτοκαλιάς)
Είναι υπέροχα την άνοιξη στον κάμπο του Ευρώτα.
Ας ελπίσουμε και να προωθηθούν στις αγορές 
τα νοστιμότερα πορτοκάλια και μανταρίνια 
που φυσικά είναι τα Λακωνικά,ώστε να είναι όλα  υπέροχα και για τον παραγωγό, και όχι αυτή η μοσχοβολιά των ανθών να σκεπαστή από την μπόχα των πεσμένων και σαπισμένων πορτοκαλιών που κινδυνεύουν να μείνουν απούλητα για ακόμη μια φορά(και με τιμές...τσάμπα..)
Εντάξει..εντάξει και στην υπόλοιπη Ελλάδα είναι νόστιμα,αλλά όχι τόσο  ;)






Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Ταξίδι στον Γέρακα Λακωνίας (βίντεο) Travel in Gerakas Laconia, Greece (Video)

Και το ταξίδι στις ομορφιές της Νοτίου Λακωνίας συνεχίζεται.
Αυτήν την φορά πάμε στην πανέμορφη περιοχή του Γέρακα Λακωνίας.
Όπως πάντα το Βίντεο είναι υψηλής ανάλυσης οπότε
επιλέγουμε HD.
Of the upcoming video...
The Voice Of Sea (Nikos Tamvakologos)
Gerakas Laconias
Greece 2016

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Η ζωή είναι πολύ λίγη και πρέπει να χωρά πολύ αλήθεια.

Η παρακάτω ανάρτηση έχει γραφτεί αρκετές μέρες πριν, ο λόγος που δεν την ανέβασα (έως αυτήν την στιγμή) έχει ως εξής.
Το ιστολόγιο αυτό είναι ένα προσωπικό ιστολόγιο και αφορά δικές μου σκέψεις(και μόνο) για το πως βλέπω εγώ τριγύρω μου..
Ο λόγος λοιπόν που δεν την είχα ανεβάσει είναι πως όταν τελείωσα το γραπτό μου εκείνο το βράδυ,το μυαλό μου ήταν αλλού.. Ήταν σε εικόνες που βλέπω τριγύρω μου και από παντού..
Ναι ακριβώς φίλοι μου.
Δεν μου πήγαινε εκείνη την στιγμή να ανεβάσω όλη αυτήν την περιγραφή για την ομορφιά της φύσης και της ζωής(καθήμενος στην πολύθρονίτσα μου και έχοντας δίπλα το καφεδάκι μου και την σομπούλα μου   όταν σχεδόν δίπλα μου χιλιάδες μικρά παιδιά κυριολεκτικά στο χώμα και στην λάσπη, άρρωστα είναι στο πουθενά για το πουθενά..
Και δεν μιλώ μονάχα για τους πρόσφυγες του πολέμου, μιλώ και για τους χιλιάδες Έλληνες που ζουν στα παγκάκια η σε χαρτόκουτα, μιλώ για εκατομμύρια παιδιά που σβήνουν γιατί δεν υπάρχει μια σταγόνα νερό να βρέξει τα χείλη τους..
Μιλώ για τα αμέτρητα παιδιά που κατακλύζουν τα ορφανοτροφεία και μεγαλώνουν δίχως κανέναν σε αυτήν την ζωή.
Η για κάποιους γονείς στα γηροκομεία που ακόμα περιμένουν... Τι;
Υπάρχουν και κάτι άλλα παιδιά που δίνουν τις δικές τους μάχες στα νοσοκομεία (και τις περισσότερες φορές άνισα)  ..
Υπάρχει δυστυχία γύρω μας, μεγάλη.. και κακία.. και αδιαφορία.
Όλα τα παραπάνω και τα παρακάτω από την ίδια βολική πολυθρόνα αυτήν την ώρα τα πληκτρολογώ. Και φυσικά ούτε τον καλό άνθρωπο θέλω να κάνω(καλός ...κακός άνθρωπος,αστείες λέξεις που έχουν χάσει το νόημα που ίσως ήθελαν να δώσουν) Είμαι απλά μέρος του συνόλου, και σε λίγο που θα κοιμάμαι στο μαλακό μου κρεβατάκι θα ξεχάσω όλους τους παραπάνω που κοιμούνται στον δρόμο, αύριο που θα μασάω το φαγητό μου φυσικά και δεν θα σκέπτομαι τα εκατομμύρια που πεθαίνουν απ την πείνα..
Βλέπεται; Ίδιοι είμαστε..
Τότε θα μου πεις... γιατί τα γράφεις τότε ρε;
Τα γράφω γιατί απλά έτσι θέλω να τα γράψω.
Τα γράφω γιατί βαρέθηκα να είμαστε ίδιοι.
 Μπορεί να μην είμαι αυτός που πραγματικά θα ήθελα να είμαι αλλά τουλάχιστον προσπαθώ.
Λόγο του ότι αυτή είναι η ποιο κουραστική ανάρτηση(από θέμα γραπτού) δεν θα αναφέρω περισσότερα.
Συγνώμη αλλά δεν με απασχολεί αν συμφωνείτε η διαφωνείτε με όλα αυτά,δεν το έκανα για αυτό.
Για όσους(και μόνο για όσους) κατά καιρούς έχετε τους ίδιους προβληματισμούς ακολουθεί η παρακάτω ανάρτηση. Είναι ένας οδηγός να ''δραπετεύεται'' ...


Φίλοι μου καλησπέρα..
Μια ακόμη βραδιά ..... 2 λόγια.
Ο καθένας μας βρίσκει τον τρόπο να εκφράζεται μέσα από κάτι που τον γεμίζει, από κάτι που τον κάνει να νιώθει όμορφα μέσα του..
Για εμένα έχει ο εξής .
Παίρνω μια βόλτα εμένα... και βγαίνω έξω, σε θάλασσες βουνά και κάμπους.
Σε τόπους που μπορείς να πάρεις μια καθάρια αναπνοή. Σε τόπους όπου μπορείς να δεις την
όμορφη πλευρά της ζωής , της φύσης και του πλανήτη..
Χωρίς κανέναν περιορισμό η παρεμβολή..
Γίνεσαι δραπέτης απ την ασχήμια της καθημερινότητας και οτιδήποτε  σε απασχολεί δεν μπορεί
να σε ακολουθήσει μιας και δεν ξέρει τον δρόμο.
Σε αυτές τις αποδράσεις μου αρέσει να αποτυπώνω κάποιες από τις εικόνες που βλέπω μπροστά μου.
Μια φωτογραφία η λίγα κινούμενα  πλάνα...
Και ύστερα αυτό που κάνω είναι απλά να τα μοιραστώ και με άλλους(κάνοντάς τα βίντεο)
Είναι κάμποσοι οι λόγοι που το κάνω αυτό..
Ο σημαντικότερος όμως είναι γιατί θέλω να τραβήξω και άλλους σε όλο αυτό. Θέλω να τραβήξω
όλους εσάς που όταν δείτε και ακούσετε ένα από αυτά τα βίντεο η διαβάσετε αυτές τις λίγες σειρές,ίσως κάτι νιώσετε..
Θέλω όλοι να μπορούμε να δραπετεύσουμε   έστω για λίγες στιγμές από αυτήν την ''στημένη'' ζωή.
Οι περισσότεροι είμαι σίγουρος πως κάνετε το ίδιο με κάτι που σας ευχαριστεί..
Εμείς καθορίζουμε το πόσο ''στημένες'' η ''χαμένες'' είναι οι ζωές μας..
Απ την άλλη καταλαβαίνω βέβαια πως όλα αυτά είναι πολύ προσωπικές σκέψεις..
Και για εμένα το ίδιο είναι..
Απλά κάποιες φορές τις αφήνω και αυτές να δραπετεύσουν....όπως απόψε.
 Η ζωή είναι πολύ λίγη και πρέπει να χωρά πολύ αλήθεια..
Βέβαια κάπου αμέσως παρακάτω, ξαφνικά σαν αστραπή αυτές οι ωραίες σκέψεις γυρίζουν πίσω στην φυλακή τους, χώνονται μέσα και κλειδώνονται.. Και ανακατεύονται με τις άλλες της επιβίωσης,της δυστυχίας,του πόνου... η ακόμη ακόμη τις άλλες ξέρετε, τις χειρότερες, της απληστίας, της αδιαφορίας για το τι συμβαίνει τριγύρω..
Να θυμάστε ότι υπάρχει και το ωραίο δίπλα μας, το όμορφο, το αγνό.
Σε εμάς μένει να το δούμε, να αφήσουμε ξεκλείδωτα και να το καλοσορίσουμε..
Η Ζωή υπάρχει για να είναι ωραία. Εμείς... Ο άνθρωπος την έκανε σκατά.
Θα συνεχίσω να αφήνω τις σκέψεις μου να δραπετεύουν σε κοινή θέα,  γιατί και εγώ στην ίδια ''στημένη'' ζωή υπάρχω!!!Αλλά και γιατί έτσι θέλω.
Και όπως έγραψα κάπου παραπάνω..
Η ζωή είναι πολύ λίγη και πρέπει να χωρά πολύ αλήθεια..
Καλό μας βράδυ.











Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

THE VOICE OF SEA ''Δημήτριος'' Ναυάγιο - Περιοχή Βαλτάκι Λακωνίας

Καράβι , Ναυάγιο, Βαλτάκι, Γλυφάδα ... όπως και να το πεις ''μέσα θα πέσεις''..
Το καράβι πρίν το Γύθειο λίγο παραπέρα από τα τρίνησα   εδώ στην Νότιο Λακωνία αυτό το λαθραίο τσιγαράδικο όπως λένε που μια φουρτουνιασμένη μέρα κατέληξε ακυβέρνητο σαν πλοίο 
φάντασμα να αφήσει το κουφάρι του σε αυτήν την πολύ ωραία αμμουδιά..
Στο πέρασμα των χρόνων ο Δημήτριος(το όνομά του) φωτογραφήθηκε όσο κανένα άλλο 
θέαμα εδώ στην περιοχή..Βίντεο, διαφημίσεις και πολλά άλλα..
Και εγώ το έχω φωτογραφίσει όμως ήθελα και κάτι με περισσότερο ζωή..
Οπότε ένα δείγμα από πλάνα που τράβηξα την Δευτέρα 8 Φλεβάρη του 2016.
THE VOICE OF SEA λοιπόν και δείτε ένα μικρό απόσπασμα ..

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

THE VOICE OF SEA (promo video) ΚΥΑΝΗ ΑΚΤΗ - ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Γιατί η ζωή είναι ωραία !!!
Δεν χρειάζονται πολλά. 
Δεν έχεις παρά να κοιτάξεις γύρω σου...
THE VOICE OF SEA

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Φλεβάρης 2016 *** Καλό Μήνα ***

Καλό Μήνα και καλή εβδομάδα με υγεία, κουράγιο και 

όμορφες εξορμήσεις στην φύση!!!

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

*ΒΙΝΤΕΟ* Ένα υπέροχο δειλινό στην Κυανή Ακτή στο Έλος Λακωνίας

Καλησπέρα με ακόμη ένα βίντεο από την 
πανέμορφη Κυανή Ακτή αλλά  και την Νέα Κοίτη, 
πάντα από την περιοχή της Νότιας Λακωνίας
και δίπλα από το χωριό Έλος Λακωνίας..
Δεν πίστευα στα μάτια μου την Τρίτη 26 Γενάρη 2016.
Η ώρα είχε φτάσει 17:40 όταν είδα τον ήλιο να πέφτει και 
να σπάει πίσω απ τα βουνά της Μάνης και με το αίμα του 
να γεμίζει θάλασσα και ουρανό..Στο 4:36 του Βίντεο επικρατούσε μαγεία..
Δείτε το 5΄ διάρκεια έχει, ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΧΟ ΑΝΟΙΧΤΌ.(Η μουσική απο τους Πυξ Λαξ)
Και επιλέξτε υψηλή ανάλυση..
Δεν έχει γίνει καμιά χρωματική επεξεργασία του δειλινού. Αυτή  είναι η λήψη.
Χαιρετισμούς σε όλους εσάς από οποιοδήποτε σημείο της Γης και αν μας διαβάζεται,
μέσα από τα 2 προσωπικά ιστολόγια kiani-akti.blogspot.gr  και tamvakologos.blogspot.com.
(Λόγο πνευματικών δικαιωμάτων μουσικής το βίντεο δεν είναι διαθέσιμο σε κινητά τηλέφωνα και ταμπλετ. Μόνο σε υπολογιστές) 

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Τόξα και βέλη από τις όχθες του Ευρώτα.Φωτογραφίζοντας την ράμπα Γενάρης 2016

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016

Καλημέρα σας. Με την σημερινή ανάρτηση θα κινηθούμε πλάι στον ποταμό Ευρώτα στην Νότια Λακωνία κάπου ανάμεσα Έλος - Λεήμονα - Αγ. Ταξιάρχες..
Πριν λίγες μέρες 08/01/2016 πηγαίνοντας βόλτα πλάι στο ποτάμι είπα να μας θυμίσω κάτι..
Σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να ανασύρουμε μνήμες οι μεγαλύτεροι,αλλά να μάθουν και να δουν οι νεώτεροι(αν δεν έχουν ακούσει)..
Μια λέξη ίσως αρκεί   (ράμπα)..
Πριν αρκετά χρόνια και πριν φτιαχτεί η τσιμέντο(γέφυρα) που ενώνει Έλος και Λεήμονα όλοι περνούσαμε από την ράμπα,ένα κομμάτι τσιμέντο ένωνε διαγώνια τις 2 πλευρές του ποταμού Ευρώτα.. Θυμάμαι που περνούσαμε, πιτσιρικάς εγώ, με τον πατέρα μου για να πάμε στην απέναντι πλευρά στο κτήμα με τις πορτοκαλιές..
Βγάζαμε τα παπούτσια, σήκωμα τα μπατζάκια (μιας και το νερό σκέπαζε το τσιμέντο) και απέναντι.
Υπήρχε και κάποιο άλλο σημείο που περνούσε τότε ο κόσμος ποιο βαθύ και χωρίς τσιμέντο(αλλά δεν θυμάμαι που ήταν)..
Θυμάμαι επίσης ότι κάπου εκεί κοντά υπήρχε ένα μεγάλο άπλωμα με μεγάλα άσπρα βότσαλα που μας πήγαιναν εκδρομή στο δημοτικό.Ένα άπλωμα μέσα σχεδόν στο ποτάμι γεμάτο ιτιές..
Απίστευτη ομορφιά.. 
Φυσικά σε όλα αυτά τα σημεία πηγαίναμε και για ''κυνήγι''πιτσιρικάδες (εδώ γελώ) με τόξα φτιαγμένα από ιτιές(ήταν τέλεια) και βέλη από τσιμποκάλαμα (οι φούντες από τα καλάμια)..
Τώρα κάποιοι θα γελάτε(όπως κάνω και εγώ) με αυτά που μου ήρθαν ξαφνικά στο κεφάλι..
Να τα θυμόμουν και καλύτερα ωραία θα ήταν ..
Όποιος θέλει να μας γράψει οτιδήποτε για την συγκεκριμένη περιοχή και από οποιαδήποτε δεκαετία  
(80 - 70 - 60 - αλλά και παλιότερα αναφέροντας κάποιες δικές του αναμνήσεις μπορεί να το κάνει στέλνοντας ένα εμαιλ στην ηλεκτρονική διεύθυνση elosgr@yahoo.gr η μπορεί να αφήσει ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση..Για την ώρα ένα δείγμα από την ράμπα και τον υπέροχο αυτήν την εποχή ποταμό Ευρώτα!!!
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016 ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ  ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ - ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ (Ράμπα)


Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

Πορτοκαλιά..Πορτοκαλιά. Έλος, κάμπος κι ομορφιά!!!

Ξημερώματα Πέμπτης 7 Γενάρη 2016

Και μετράμε λίγες μόνο ώρες που η ημέρα των Θεοφανίων για το 2016 ανήκει στο παρελθόν..
Θαυμάσιος ο καιρός χθες με αρκετά ανεβασμένη θερμοκρασία για την εποχή αυτήν,και σιγά μην κλεινόμασταν μέσα στο σπίτι..
Όπως κάθε χρόνο ... και αφού ποτίσαμε αγιασμό  το σπίτι μας και την ύπαρξή μας, πήραμε ''σβάρνα" τους κάμπους και τα βουνά για να αγιάσουμε και το βιός μας.ότι έχει ο καθένας.. (Ακόμη βέβαια,γιατί όπως πάμε...)
Κτήματα με πορτοκαλιές, ελιές,μανταρινιές,λεμονιές... Χρώματα παντού!!!
Ε όχι σκέφτηκα... Μια τόσο ωραία μέρα το αυτοκίνητο δεν έχει λόγο ύπαρξης..
Έφυγα απ το σπίτι περπατώντας και πριν το Κοιμητήριο ''έκοψα'' αριστερά, στο πρόχωμα, και δώστου ευθεία μέσα απ τις πορτοκαλιές βγήκα στο ποτάμι (στην ράμπα) στον Ευρώτα.
Έκανα αριστερά και συνέχισα... δεξιά μου το ποτάμι να κυλάει με μόνο άκουσμα το νερό του, τα τιτιβίσματα των πουλιών και το θρόισμα απ τις λεύκες και τις ιτιές, αριστερά μονάχα πορτοκαλιές.Αμέτρητες πορτοκαλιές (ποικιλίας Βαλέντσια επί το πλείστον) και τα καλύτερα και δυνατότερα φυτά (αν δεν παινέψουμε και το σπίτι μας)...
Νιώθεις καταπληκτικά να περπατάς σε αυτόν τον κάμπο που τόσο πολύ ευλογημένος είναι..
Και θα επαναλάβω το πόσο τυχεροί είμαστε από πολλές απόψεις..
Με αυτά και μ αυτά έφτασα και στην Τσιμεντογέφυρα που ενώνει το Έλος με τον Λεήμονα,πέρασα απέναντι και συνέχισα αυτήν την υπέροχη βόλτα μέχρι τον προορισμό μου..
Αυτήν την φορά δεν είχα πάρει φωτογραφική μηχανή μαζί μου γιατί πολύ απλά ήθελα να απολαύσω 
την διαδρομή και να έχω μονάχα νου για το υπέροχο περιβάλλον γύρω μου..
Βέβαιαααα απ την άλλη είχα το κινητό μαζί μου και τράβηξα 2, 3 φωτογραφίες απο το πρόχωμα προς το Έλος ..
Τις επισυνάπτω στην ανάρτηση αλλά όχι ακριβώς έτσι όπως έβλεπα εγώ την εικόνα..
Θα δείτε τον ποταμό Ευρώτα αλλά και το Έλος με τις πορτοκαλιές του.. ζωγραφισμένα.
Η καλύτερα επεξεργασμένα να μοιάζουν ζωγραφισμένα..
Από το Έλος Λακωνίας καλό ξημέρωμα...
Νίκος Τ.




Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Βαθιά στην ψυχή... κυλάει σιωπηλά. (Τελευταία ανάρτηση 2015)

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015
21:24 mm

Καλησπέραααααα πέρα ως πέρα για άλλη μια βραδιά από εδώ..
Από το Έλος Λακωνίας.
Σε λίγη ώρα αφήνουμε πίσω μας άλλη μια χρονιά(Το 2015) και αφού ευχηθούμε σε όλον τον κόσμο υγεία και ευτυχία να σας πώ ότι επέλεξα αυτή να είναι η αποχαιρετιστήρια ανάρτηση της χρονιάς που φεύγει.. Τον λόγο θα τον διαβάσετε παρακάτω..
Εμείς πάλι μαζί το 2016..

Ήταν αρκετά μικρή όταν αναγκαστικά ακολούθησε τους δικούς της μακριά από το 
αγαπημένο της χωριό το Έλος για να ζήσουν σε μιαν άλλη πόλη..
Πραγματικά δεν μπορώ να μεταφέρω αυτό που ένιωσα διαβάζοντας κάποια από τα
μηνύματά της..
Απλά έμεινα για αρκετή ώρα να τα διαβάζω ξανά και ξανά.. Ένιωσα ένα απίστευτα 
ωραίο συναίσθημα να με πλημμυρίζει και μέσα σε λίγες λέξεις μπόρεσε και μου έδειξε
όλη της την ζωή να περνά με εικόνες μπροστά στα μάτια μου..
Με έκανε και κατάλαβα τι σημαίνει για πολλούς που ζουν μακρυά απ αυτό το χωριό, οι 
φωτογραφίες ,τα βίντεο η κάποιες περιγραφές..
Όλα αυτά τους θυμίζουν δικές τους εικόνες που έχουν αποθηκεύσει σε μια γωνιά του 
μυαλού τους για πάντα..Εώς το τέλος.
Ναι για εσένα τα λέω..για εσένα που δεν είσαι της τεχνολογίας αλλά σίγουρα θα δεις και αυτήν την ανάρτηση..
Σε ευχαριστώ πολύ για την απλότητά σου,για την καλοσύνη σου και την ευγένειά σου..
Είσαι μια χαρισματική ψυχή.
Σε ευχαριστώ..




Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Μετά την καταιγίδα έρχεται ηρεμία. (after the storm)

Κυανή Ακτή και Νέα Κοίτη λίγο παραπέρα από το Έλος Λακωνίας
Λίγο μετά τις 12:30μμ
Σαββάτο 28 Νοεμβρίου 2015
after the storm







AddThis

| More

...

Related Posts with Thumbnails

.....