Ιανουάριος 2022 Ώρα 17:23
Έβγαλα τα παπούτσια και πάτησα στο παγωμένο νερό της θάλασσας. Περπατούσα από την Κυανή ακτή προς τις εκβολές του Ευρώτα και κάθε τόσο σταματούσα και θαύμαζα το πέλαγος μακριά, τα χρώματα που εκείνες τις ώρες αλλάζουν ραγδαία. Μετά έπαιρνα μια τεράστια παγωμένη ανάσα μέχρι να ζαλιστώ, άνοιγα τα μάτια και συνέχιζα. Πόση ηρεμία και τι ομορφιά. Τι τύχη.. Τα ακουστικά στα αυτιά μου έπαιζαν χαμηλά το https://youtu.be/3f3KhR5oDC4 χαμηλά για να μπερδεύεται η μουσική με το κύμα..
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
2022/07/26
2018/01/26
Ένας μαύρος ποταμός θυμάται την ζωή που έκρυβε μέσα του.
Κατέβηκα απ το αυτοκίνητο και έψαξα με τα μάτια το Γύθειο..
Αγναντεύοντας το απέραντο ανοιχτό γαλάζιο του ουρανού να ενώνεται με εκείνο το βεραμάν του Λακωνικού κόλπου.
Ξεφύσησα και σκέφτηκα, ποιον κοροϊδεύεις?
Τελικά μόνο το Γύθειο δεν έψαξα σε εκείνη την ματιά.
Κούνησα το κεφάλι σε μια ένδειξη απογοήτευσης για αυτό που έβλεπα.
Βρισκόμουν στο τέρμα, στις εκβολές του ποταμού Ευρώτα.
Του ποταμού Ευρώτα που δίνει ζωή,δροσιά ''αναπνοή'' και πρασινίζει τα πάντα στο πέρασμά του..
Η έστω, αυτό μονάχα θα έπρεπε να κάνει.. Αλλά.
Πάντα θα υπάρχει και ένα αλλά.
Μαύρος.. Ο Ευρώτας ο μαύρος ποταμός.
Και να σκεφτείς ότι πρόλαβα τα χρόνια που περνώντας πίναμε από το παγωμένο, κρύσταλλο νερό του..
Σε τόσο λίγα χρόνια άλλαξαν τόσα πολλά.
Και ο Ευρώτας έγινε ένα μολυσμένο τοπίο..
Τι κρίμα..
Έχω την αίσθηση του τώρα και μπορώ να καταλάβω πόσο γρήγορα όλα γύρω μας αλλάζουν, προς το χειρότερο.
Μάλλον λάθος δεν αλλάζουν,εμείς τα αλλάζουμε..
Και αφού δεν άντεχα άλλο να βλέπω αυτό το θέαμα,''έδειξα'' πλάτη στον Ευρώτα και κοιτάζοντας ανατολικά θέλησα να θαυμάσω την Κουρκούλα και την Κυανή Ακτή.
Μπόρεσα και είδα λίγο την κορυφή της καθώς τα σύννεφα περνώντας άφηναν για λίγο την σκιά τους πάνω της.
Έμεινα για λίγο εκεί, πλάι στον Φάρο του Άρη,κοιτάζοντας τα πλοία που είχαν ''φωλιάσει'' ως που να φύγει μακριά ο άνεμος που τα πολιορκούσε.
Νίκος Ταμβακολόγος
Αγναντεύοντας το απέραντο ανοιχτό γαλάζιο του ουρανού να ενώνεται με εκείνο το βεραμάν του Λακωνικού κόλπου.
Ξεφύσησα και σκέφτηκα, ποιον κοροϊδεύεις?
Τελικά μόνο το Γύθειο δεν έψαξα σε εκείνη την ματιά.
Κούνησα το κεφάλι σε μια ένδειξη απογοήτευσης για αυτό που έβλεπα.
Βρισκόμουν στο τέρμα, στις εκβολές του ποταμού Ευρώτα.
Του ποταμού Ευρώτα που δίνει ζωή,δροσιά ''αναπνοή'' και πρασινίζει τα πάντα στο πέρασμά του..
Η έστω, αυτό μονάχα θα έπρεπε να κάνει.. Αλλά.
Πάντα θα υπάρχει και ένα αλλά.
Μαύρος.. Ο Ευρώτας ο μαύρος ποταμός.
Και να σκεφτείς ότι πρόλαβα τα χρόνια που περνώντας πίναμε από το παγωμένο, κρύσταλλο νερό του..
Σε τόσο λίγα χρόνια άλλαξαν τόσα πολλά.
Και ο Ευρώτας έγινε ένα μολυσμένο τοπίο..
Τι κρίμα..
Έχω την αίσθηση του τώρα και μπορώ να καταλάβω πόσο γρήγορα όλα γύρω μας αλλάζουν, προς το χειρότερο.
Μάλλον λάθος δεν αλλάζουν,εμείς τα αλλάζουμε..
Και αφού δεν άντεχα άλλο να βλέπω αυτό το θέαμα,''έδειξα'' πλάτη στον Ευρώτα και κοιτάζοντας ανατολικά θέλησα να θαυμάσω την Κουρκούλα και την Κυανή Ακτή.
Μπόρεσα και είδα λίγο την κορυφή της καθώς τα σύννεφα περνώντας άφηναν για λίγο την σκιά τους πάνω της.
Έμεινα για λίγο εκεί, πλάι στον Φάρο του Άρη,κοιτάζοντας τα πλοία που είχαν ''φωλιάσει'' ως που να φύγει μακριά ο άνεμος που τα πολιορκούσε.
Νίκος Ταμβακολόγος
Ετικέτες
ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ,
ELOS LAKONIAS,
NATURE
2016/01/24
Τόξα και βέλη από τις όχθες του Ευρώτα.Φωτογραφίζοντας την ράμπα Γενάρης 2016
Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016
Καλημέρα σας. Με την σημερινή ανάρτηση θα κινηθούμε πλάι στον ποταμό Ευρώτα στην Νότια Λακωνία κάπου ανάμεσα Έλος - Λεήμονα - Αγ. Ταξιάρχες..
Πριν λίγες μέρες 08/01/2016 πηγαίνοντας βόλτα πλάι στο ποτάμι είπα να μας θυμίσω κάτι..
Σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να ανασύρουμε μνήμες οι μεγαλύτεροι,αλλά να μάθουν και να δουν οι νεώτεροι(αν δεν έχουν ακούσει)..
Μια λέξη ίσως αρκεί (ράμπα)..
Πριν αρκετά χρόνια και πριν φτιαχτεί η τσιμέντο(γέφυρα) που ενώνει Έλος και Λεήμονα όλοι περνούσαμε από την ράμπα,ένα κομμάτι τσιμέντο ένωνε διαγώνια τις 2 πλευρές του ποταμού Ευρώτα.. Θυμάμαι που περνούσαμε, πιτσιρικάς εγώ, με τον πατέρα μου για να πάμε στην απέναντι πλευρά στο κτήμα με τις πορτοκαλιές..
Βγάζαμε τα παπούτσια, σήκωμα τα μπατζάκια (μιας και το νερό σκέπαζε το τσιμέντο) και απέναντι.
Υπήρχε και κάποιο άλλο σημείο που περνούσε τότε ο κόσμος ποιο βαθύ και χωρίς τσιμέντο(αλλά δεν θυμάμαι που ήταν)..
Θυμάμαι επίσης ότι κάπου εκεί κοντά υπήρχε ένα μεγάλο άπλωμα με μεγάλα άσπρα βότσαλα που μας πήγαιναν εκδρομή στο δημοτικό.Ένα άπλωμα μέσα σχεδόν στο ποτάμι γεμάτο ιτιές..
Απίστευτη ομορφιά..
Φυσικά σε όλα αυτά τα σημεία πηγαίναμε και για ''κυνήγι''πιτσιρικάδες (εδώ γελώ) με τόξα φτιαγμένα από ιτιές(ήταν τέλεια) και βέλη από τσιμποκάλαμα (οι φούντες από τα καλάμια)..
Τώρα κάποιοι θα γελάτε(όπως κάνω και εγώ) με αυτά που μου ήρθαν ξαφνικά στο κεφάλι..
Να τα θυμόμουν και καλύτερα ωραία θα ήταν ..
Όποιος θέλει να μας γράψει οτιδήποτε για την συγκεκριμένη περιοχή και από οποιαδήποτε δεκαετία
(80 - 70 - 60 - αλλά και παλιότερα αναφέροντας κάποιες δικές του αναμνήσεις μπορεί να το κάνει στέλνοντας ένα εμαιλ στην ηλεκτρονική διεύθυνση elosgr@yahoo.gr η μπορεί να αφήσει ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση..Για την ώρα ένα δείγμα από την ράμπα και τον υπέροχο αυτήν την εποχή ποταμό Ευρώτα!!!
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016 ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ
Καλημέρα σας. Με την σημερινή ανάρτηση θα κινηθούμε πλάι στον ποταμό Ευρώτα στην Νότια Λακωνία κάπου ανάμεσα Έλος - Λεήμονα - Αγ. Ταξιάρχες..
Πριν λίγες μέρες 08/01/2016 πηγαίνοντας βόλτα πλάι στο ποτάμι είπα να μας θυμίσω κάτι..
Σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να ανασύρουμε μνήμες οι μεγαλύτεροι,αλλά να μάθουν και να δουν οι νεώτεροι(αν δεν έχουν ακούσει)..
Μια λέξη ίσως αρκεί (ράμπα)..
Πριν αρκετά χρόνια και πριν φτιαχτεί η τσιμέντο(γέφυρα) που ενώνει Έλος και Λεήμονα όλοι περνούσαμε από την ράμπα,ένα κομμάτι τσιμέντο ένωνε διαγώνια τις 2 πλευρές του ποταμού Ευρώτα.. Θυμάμαι που περνούσαμε, πιτσιρικάς εγώ, με τον πατέρα μου για να πάμε στην απέναντι πλευρά στο κτήμα με τις πορτοκαλιές..
Βγάζαμε τα παπούτσια, σήκωμα τα μπατζάκια (μιας και το νερό σκέπαζε το τσιμέντο) και απέναντι.
Υπήρχε και κάποιο άλλο σημείο που περνούσε τότε ο κόσμος ποιο βαθύ και χωρίς τσιμέντο(αλλά δεν θυμάμαι που ήταν)..
Θυμάμαι επίσης ότι κάπου εκεί κοντά υπήρχε ένα μεγάλο άπλωμα με μεγάλα άσπρα βότσαλα που μας πήγαιναν εκδρομή στο δημοτικό.Ένα άπλωμα μέσα σχεδόν στο ποτάμι γεμάτο ιτιές..
Απίστευτη ομορφιά..
Φυσικά σε όλα αυτά τα σημεία πηγαίναμε και για ''κυνήγι''πιτσιρικάδες (εδώ γελώ) με τόξα φτιαγμένα από ιτιές(ήταν τέλεια) και βέλη από τσιμποκάλαμα (οι φούντες από τα καλάμια)..
Τώρα κάποιοι θα γελάτε(όπως κάνω και εγώ) με αυτά που μου ήρθαν ξαφνικά στο κεφάλι..
Να τα θυμόμουν και καλύτερα ωραία θα ήταν ..
Όποιος θέλει να μας γράψει οτιδήποτε για την συγκεκριμένη περιοχή και από οποιαδήποτε δεκαετία
(80 - 70 - 60 - αλλά και παλιότερα αναφέροντας κάποιες δικές του αναμνήσεις μπορεί να το κάνει στέλνοντας ένα εμαιλ στην ηλεκτρονική διεύθυνση elosgr@yahoo.gr η μπορεί να αφήσει ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση..Για την ώρα ένα δείγμα από την ράμπα και τον υπέροχο αυτήν την εποχή ποταμό Ευρώτα!!!
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016 ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ - ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ (Ράμπα)
Ετικέτες
ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ,
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΛΑΚΩΝΙΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






