Η Σκωτία υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα

Ρήγμα στο βρετανικό κατεστημένο προκάλεσε, χθες, η κυβέρνηση της Σκωτίας, η οποία ζήτησε από το Βρετανικό Μουσείο να επιστρέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Σκωτίας δήλωσε απερίφραστα τη συστράτευσή της στο ελληνικό αίτημα: «Το υπουργικό συμβούλιο πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι απολύτως ικανή να εκθέσει και να προστατεύσει κατάλληλα τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και υποστηρίζουν την άποψη ότι ο λαός της Ελλάδας δικαιούται να πάρει πίσω έναν από τους πλέον σημαντικούς πολιτισμικούς θησαυρούς του». Ο υπουργός Πολιτισμού της Σκωτίας, Μάικ Ράσελ, εδώ και χρόνια κάνει εκστρατεία για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών. Η στάση της Σκωτίας έχει σημαντικό πολιτικό, αλλά και συμβολικό χαρακτήρα, αφού ο Βρετανός πρωθυπουργός, Γκόρντον Μπράουν, είναι Σκωτσέζος, ενώ και ο Λόρδος Ελγιν που τα άρπαξε από τον Παρθενώνα το 1801 ήταν Σκωτσέζος και τα είχε μεταφέρει αρχικά για να διακοσμήσει τη βίλα του στη Σκωτία. Ο σκωτσέζικος Τύπος επισημαίνει ότι το νέο Μουσείο της Ακρόπολης έχει αποσείσει το επιχείρημα που προέβαλε έως τώρα το Βρετανικό Μουσείο, ότι δηλαδή φυλάσσει καλύτερα τα γλυπτά.

Παράλληλα με δηλώσεις του στην εφημερίδα «Scotland on Sunday» ο διευθυντής του νέου Μουσείου Ακροπόλεως, Δημήτρης Παντερμαλής, δήλωσε ότι σύντομα θα αρχίσει «ειλικρινείς διαπραγματεύσεις» για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών της Ζωφόρου, καθώς «τα εγκαίνια συνιστούν μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για να διορθωθεί μια πράξη βαρβαρότητας».Το θέμα εξακολουθεί να βρίσκεται ψηλά, στα βρετανικά πρωτοσέλιδα. Στη σαββατιάτικη έκδοσή τους, οι «Τάιμς» είχαν μόνο καλά λόγια για τον τρόπο έκθεσης των γλυπτών στην Αθήνα, αφιερώνοντας τρισέλιδο αφιέρωμα. H ιστορικός Μπέτανι Χιουζ, που το επισκέφθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας, σημείωσε: «Όταν αναρωτιέσαι για το πού θα έπρεπε να στεγάζονται τα Μάρμαρα, δεν μπορείς να αρνηθείς ότι αυτό είναι ένα φανταστικό μουσείο»!

Παραλλήλως, συνεχίζεται η ηλεκτρονική ψηφοφορία στις εφημερίδες «Γκάρντιαν» και «Ομπσέρβερ», που ολοκληρώνεται σήμερα. Υπέρ του επαναπατρισμού των Γλυπτών έχει ψηφίσει το 95% των αναγνωστών. Παραφωνία το περιοδικό «Εconomist», το οποίο στο πολυσέλιδο αφιέρωμά του υπεραμύνεται του επιχειρήματος που προβάλλει τώρα το Βρετανικό Μουσείο και το οποίο λέει: «Η επιλογή είναι μεταξύ της ελεύθερης κυκλοφορίας των θησαυρών από τη μία και η αντιπαράθεση μεταξύ των μουσείων από την άλλη. Αντί για μεγαλοστομίες, το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού θα μπορούσε να ξεσκεπάσει την μπλόφα του Βρετανικού Μουσείου και να ζητήσει τα Γλυπτά ως δάνειο. Οι νευρικοί Βρετανοί θα βρισκόταν τότε στη δύσκολη θέση να δοκιμάσουν το κλίμα, στέλνοντας ίσως ένα και μοναδικό κομμάτι της ζωφόρου του Παρθενώνα. Αν αυτό το κομμάτι δεν κατασχεθεί, και οι Ελληνες κάνουν την έκπληξη και το επιστρέψουν το Γλυπτό, τότε το πρόγραμμα δανεισμού θα μπορούσε να επεκταθεί» υποστηρίζει το περιοδικό που θεωρεί ότι δεν υπάρχουν «εθνικοί πολιτιστικοί θησαυροί, αλλά παγκόσμιοι».

πηγή www.apogevmatini.gr/?p=32448

επιμέλεια ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΠΑΣΑΚΑΛΗ

Για να μην ξεχνάμε. *Μελίνα Μερκούρη* (δείτε το βίντεο)

Τη χαρακτήρισαν "τελευταία ελληνίδα θεά" και "γυναίκα - φλόγα". Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη όνειρα, ελπίδες, αγωνίες και αγώνες. Η Μελίνα Μερκούρη ήταν μια από τις σημαντικότερες Ελληνίδες του 20ού αιώνα. Υπήρξε πολύμορφη προσωπικότητα. Κορυφαία αγωνίστρια της Δημοκρατίας στον αγώνα κατά της χούντας (1967-1974). Σπουδαία ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου με διεθνή καριέρα και με ερμηνείες που έχουν καταγραφεί στις σελίδες της Έβδομης Τέχνης. Πολιτικός που σημάδεψε με την παρουσία της τον πολιτισμό της Ελλάδας, τον έφερε στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων. Πίστευε ακράδαντα ότι ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία μας. Ότι είναι ένα σοβαρό εξαγώγιμο προϊόν και ότι έχει μεγάλη σημασία και αξία η ανάδειξή του. Τη βάφτισαν Αμαλία - Μαρία, δεν τη φώναξαν όμως έτσι ποτέ. Το όνομα που θα χρησιμοποιούσαν σε όλη της τη ζωή, και με το οποίο έγινε πασίγνωστη, ήταν το "Μελίνα". Πολλές φορές δεν χρειαζόταν καν το επίθετο "Μερκούρη" για να συστηθεί. Ήταν η Μελίνα όλων των Ελλήνων, αλλά και η Μελίνα των ξένων. Η Μελίνα Μερκούρη γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου του 1920. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών και ήταν η αγαπημένη εγγονή του Σπύρου Μερκούρη, ενός από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς Δημάρχους της Αθήνας για περισσότερα από 20 χρόνια. Στο σπίτι του μεγάλωσε, δίπλα του έκανε τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις της σε νηπιακή ηλικία. Συναρπαζόταν από τότε από τις εκδηλώσεις λατρείας του κόσμου, έστω και αν απευθύνονταν στον "Μεγάλο Σπύρο" όπως όλοι φώναζαν τον παππού της. Δίπλα του έμαθε τους κανόνες της δημοκρατικότητας αλλά και την τέχνη του να συνομιλείς ισότιμα με όλους. Ένα από τα σημαντικότερα, υπήρξε η επιστροφή στην Ελλάδα των Μαρμάρων του Παρθενώνα, που σύλησε και απέσπασε τον προηγούμενο αιώνα ο λόρδος Έλγιν και που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Η ιδέα της επιστροφής των Μαρμάρων της γεννήθηκε κατά τη δεκαετία του ΄60, όταν, στα γυρίσματα της ταινίας "Φαίδρα", οι Βρετανοί ζήτησαν πληρωμή για να αφήσουν το ελληνικό συνεργείο να κινηματογραφήσει τα γλυπτά. ΄Έθεσε το θέμα επίσημα για πρώτη φορά ως Υπουργός Πολιτισμού τον Ιούλιο του 1982 στο Μεξικό, στη Διεθνή Διάσκεψη Υπουργών Πολιτισμού της UNESCO και δεν σταμάτησε να αγωνίζεται γι' αυτό μέχρι το θάνατό της. "Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα για μας", έλεγε. "Είναι το καμάρι μας. Είναι οι θυσίες μας. Είναι το υπέρτατο σύμβολο ευγένειας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι η φιλοδοξία και το όνομά μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητάς μας". Και " Αν με ρωτήσετε εάν θα ζω όταν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα επιστρέψουν στην Ελλάδα, σας λεω πως ναι, θα ζω. Αλλά κι αν ακόμη δεν ζω πια, θα ξαναγεννηθώ". Δεν έπαυσε να επαναλαμβάνει ότι η Ελλάδα ζητούσε μόνο την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα και όχι και των άλλων αριστουργημάτων που βρίσκονται σε ξένα μουσεία. Κι αυτό επειδή τα Μάρμαρα του Παρθενώνα αποτελούν μέρος ενός μοναδικού μνημείου. Για να υποβοηθηθεί το αίτημα της επιστροφής, συνέλαβε την ιδέα ενός νέου Μουσείου Ακροπόλεως και προκήρυξε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την κατασκευή του, το 1989. Αποφάσισε να ενεργοποιήσει τον αρχαίο θεσμό των χορηγών, προκειμένου να δημιουργηθεί σύντομα το μουσείο αυτό και διοργάνωσε διάφορες εκδηλώσεις όπως οι συναυλίες των Μ. Ροστροπόβιτς, Β. Παπαθανασίου κ.α. Η δημιουργία του μουσείου θα προσέφερε τον κατάλληλο χώρο που χρειάζονται τα αριστουργηματικά γλυπτά για να εκτεθούν και θα αφαιρούσε κάθε επιχείρημα από εκείνους που αντιτίθενται στην επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.

Φέρτε πίσω τα κλεμμένα μάρμαρα του παρθενώνα Άγγλοι

Οκτώ λόγοι για να επιστρέψουν στην Ελλάδα τα μάρμαρα του Παρθενώνα

Η έναρξη της λειτουργίας του νέου υπερσύγρονου μουσείου, αφαιρεί το επιχείρημα, ότι η Ελλάδα δεν έχει που να στεγάσει τα μάρμαρα του κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα.

Αυτός είναι ο πρώτος λόγος που συνηγορεί στην επιστροφή τους.

Ο δεύτερος είναι ότι ο Λόρδος Έλγιν τα εξήγαγε παράνομα. Το οθωμανικό φιρμάνι, που κατέχει το Βρετανικό Μουσείο "δεν φέρει την υπογραφή και τη σφραγίδα του Σουλτάνου ή τη συνήθη επίκληση στο Θεό, και χωρίς αυτά, ο Elgin και συνεπώς το Βρετανικό Μουσείο δεν έχουν καμία νομική απόδειξη της κυριότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα ", σύμφωνα με έκθεση ειδικών (Ενημερωτικό Δελτίο, Nov.2008).

Ο τρίτος: Παρόμοιες υποθέσεις επαναπατρισμού αρχαιοτήτων, όπως η επιστροφή από το μουσείο Getty στο Λος Άντζελες, ενός Μακεδονικού χρυσού στεφανιού του 4ου Π.Χ. αιώνα, η επιστροφή 500 αντικειμένων στην Ιταλία από το ίδιο μουσείο, η επιστροφή τμήματος της ζωφόρου του Παρθενώνα από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελεμβέργης, η επιστροφή θραύσματος του Παρθενώνα, από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Giorgio Napolitano προσωπικά στον Ελληνα ομόλογό του Κάρολο Παπούλια κ.α.

Ο τέταρτος λόγος είναι η συμπλήρωση και πλήρης απεικόνιση του Παρθενώνα, όπως κτίστηκε.

Ο πέμπτος λόγος: Σύμφωνα με την UNESCO η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί τον πιό "βάναυσο διαμελισμό αρχαίου κτιρίου"

Ο έκτος λόγος: Η στάση της κοινής γνώμης. Σε μεγάλη δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε το 2008, από τη Βρετανική εταιρεία Ipsos-Mori, μόνο το 13% των Βρετανών, δήλωσε ότι δεν πρέπει να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα στην Ακρόπολη.

Ο έβδομος λόγος: Οι διεθνείς πιέσεις. Η εκστρατεία για την αποκατάσταση της αρχαίας τέχνης επιστροφή στην Ελλάδα έχει αποκτήσει διεθνή αναγνώριση. Από την Αυστραλία, μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες, σημαντικές προσωπικότητες από την πολιτική και πολιτιστική σκηνή, καθώς και διακεκριμένοι επιστήμονες, έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους για την επανένωση του Παρθενώνα . Διεθνείς οργανισμοί όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η UNESCO επισήμως υποστηρίζουν το στόχο, ενώ πολιτικοί από διάφορες χώρες, έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον για την επανένωση του Παρθενώνα.

Ο όγδοος λόγος: Το θέμα της επιστροφής των συγκεκριμένων αρχαιοτήτων, δεν είναι διμερές θέμα, μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας. Αφορά ολόκληρη την Ε.Ε. και την κοινή πολιτιστική της κληρονομιά. Τον Ιανουάριο του 1999, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε δήλωση με την οποία εξασφαλίζεται η υποστήριξη "για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα, γεγονός που αντικατοπτρίζει την άποψη της πλειοψηφίας του το βρετανικό κοινό για αυτό το θέμα και τα διεθνή μέσα που ορίζουν τον Παρθενώνα, ως μια παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά ". πηγη taxalia

Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα

Όταν χτίστηκε ο Παρθενώνας, κατά την περίοδο 447- 432 π.Χ., κατασκευάστηκαν τρεις ομάδες γλυπτών για τη διακόσμησή του: οι μετόπες, η ζωφόρος και τα αετώματα. Από αυτά, οι μετόπες και η ζωφόρος αποτελούσαν μέρος του οικοδομήματος του ναού. Δεν κατασκευάστηκαν πρώτα και έπειτα τοποθετήθηκαν ψηλά στον Παρθενώνα, αλλά σκαλίστηκαν στις πλευρές του αφού είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του.

Κάθε μετόπη χωρίζονταν από τις γειτονικές της με μια απλή αρχιτεκτονική διακόσμηση που ονομάζεται τρίγλυφο.Οι μετόπες ήταν τοποθετημένες πάνω από την εξωτερική σειρά κιόνων γύρω από το ναό και παρουσίαζαν διάφορες ιστορικές μάχες. Η βόρεια πλευρά ιστορούσε σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο, η νότια μια μάχη μεταξύ των Ελλήνων και των Κενταύρων, η ανατολική πλευρά Γιγαντομαχία και η δυτική μια μάχη ανάμεσα στους Έλληνες και τις Αμαζόνες. Η ζωφόρος, μήκους 160μ., ήταν τοποθετημένη επάνω από την εσωτερική σειρά κιόνων, επάνω δηλαδή από τον κυρίως ναό, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνει το θεατή να το δει καλά. Πρόκειται για μακρύ, συνεχομενο ανάγλυφο όπου απλώνεται η εικόνα της παναθηναϊκής πομπής προς το ναό. Στις δύο πλευρές του ναού, στα μεγάλα τριγωνικά διαστήματα, τοποθετήθηκαν τα εναέτια γλυπτά. Ήταν σχεδιασμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε τα αγάλματα που βρισκόταν στο κεντρικό και υψηλότερο σημείο του τριγώνου, να είναι γιγαντιαία. Οι καταστροφές που υπέστησαν τα αετώματα ήταν τόσο μεγάλης έκτασης ώστε τα θέματα των παραστάσεων να μας είναι γνωστά μόνο από τις γραπτές μαρτυρίες του Παυσανία, ο οποίος έζησε και έγραψε γύρω στο 150 μ.Χ.. Σύμφωνα με τα γραπτά του, στο ανατολικό αέτωμα ο Φειδίας ιστόρησε τη γέννηση της Αθηνάς από το κεφάλι του Δία και στο δυτικό παρουσίασε τη διαμάχη της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την προστασία της Αθήνας. Ωστόσο, το αποκορύφωμα της μεγαλοπρέπειας του ναού βρισκόταν στο εσωτερικό του. Το άγαλμα της θεάς Αθηνάς είχε ύψος 40 πόδια (12 μέτρα) και ήταν κατασκευασμένο από χρυσό και ελεφαντόδοντο. Καταστράφηκε από φωτιά το 200 π.Χ. και φημολογείται ότι το αντικατέστησαν κατά το 165-160π.Χ.. Αντίθετα από τα μάρμαρα του Παρθενώνα, το περίφημο άγαλμα δεν σώθηκε. Δυστυχώς, σήμερα δεν σώζονται εξ'ολοκλήρου τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Αρχικώς, υπήρχαν 115 πλάκες στη ζωφόρο.

Από αυτές, 94 σώζονται ακόμη, είτε ολόκληρες, είτε σε κομμάτια. 36 βρίσκονται στην Αθήνα, 56 στο Βρετανικό Μουσείο και μία στο Λούβρο. Από τις 92 μετόπες, 39 βρίσκονται στην Αθήνα και 15 στο Λονδίνο. 17 εναέτια αγάλματα, μία καρυάτιδα και μία κολώνα από το Ερεχθείο βρίσκονται επίσης στο Βρετανικό Μουσείο. Έτσι τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι σχεδόν ίσα μοιρασμένα - μισά στο Λονδίνο και μισά στην Αθήνα. Ακριβώς επειδή τα γλυπτά που σώζονται βρίσκονται σε δύο χώρες, σε απόσταση 1500 μιλίων, η ελληνική κυβέρνηση έχει ζητήσει να επιστραφούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο ώστε να αποτελέσουν μία μοναδική συλλογή και να τοποθετηθούν στο νέο μουσείο της Ακρόπολης. πηγή taxalia