Η Άνοιξη στον κάμπο του Ευρώτα έχει χρώμα Πορτοκαλί

Χρώματα και αρώματα..

 Πορτοκαλί , πράσινο και ξεπροβάλει και το άσπρο(άνθη της πορτοκαλιάς)

Είναι υπέροχα την άνοιξη στον κάμπο του Ευρώτα.

Ας ελπίσουμε και να προωθηθούν στις αγορές 

τα νοστιμότερα πορτοκάλια και μανταρίνια 

που φυσικά είναι τα Λακωνικά,ώστε να είναι όλα  υπέροχα και για τον παραγωγό, και όχι αυτή η μοσχοβολιά των ανθών να σκεπαστή από την μπόχα των πεσμένων και σαπισμένων πορτοκαλιών που κινδυνεύουν να μείνουν απούλητα για ακόμη μια φορά(και με τιμές...τσάμπα..)

Εντάξει..εντάξει και στην υπόλοιπη Ελλάδα είναι νόστιμα,αλλά όχι τόσο  ;)

Ταξίδι στον Γέρακα Λακωνίας (βίντεο) Travel in Gerakas Laconia, Greece (Video)

Και το ταξίδι στις ομορφιές της Νοτίου Λακωνίας συνεχίζεται.
Αυτήν την φορά πάμε στην πανέμορφη περιοχή του Γέρακα Λακωνίας.
Όπως πάντα το Βίντεο είναι υψηλής ανάλυσης οπότε
επιλέγουμε HD.
Of the upcoming video...
The Voice Of Sea (Nikos Tamvakologos)
Gerakas Laconias
Greece 2016

Η ζωή είναι πολύ λίγη και πρέπει να χωρά πολύ αλήθεια.

Η παρακάτω ανάρτηση έχει γραφτεί αρκετές μέρες πριν, ο λόγος που δεν την ανέβασα (έως αυτήν την στιγμή) έχει ως εξής.
Το ιστολόγιο αυτό είναι ένα προσωπικό ιστολόγιο και αφορά δικές μου σκέψεις(και μόνο) για το πως βλέπω εγώ τριγύρω μου..
Ο λόγος λοιπόν που δεν την είχα ανεβάσει είναι πως όταν τελείωσα το γραπτό μου εκείνο το βράδυ,το μυαλό μου ήταν αλλού.. Ήταν σε εικόνες που βλέπω τριγύρω μου και από παντού..
Ναι ακριβώς φίλοι μου.
Δεν μου πήγαινε εκείνη την στιγμή να ανεβάσω όλη αυτήν την περιγραφή για την ομορφιά της φύσης και της ζωής(καθήμενος στην πολύθρονίτσα μου και έχοντας δίπλα το καφεδάκι μου και την σομπούλα μου   όταν σχεδόν δίπλα μου χιλιάδες μικρά παιδιά κυριολεκτικά στο χώμα και στην λάσπη, άρρωστα είναι στο πουθενά για το πουθενά..
Και δεν μιλώ μονάχα για τους πρόσφυγες του πολέμου, μιλώ και για τους χιλιάδες Έλληνες που ζουν στα παγκάκια η σε χαρτόκουτα, μιλώ για εκατομμύρια παιδιά που σβήνουν γιατί δεν υπάρχει μια σταγόνα νερό να βρέξει τα χείλη τους..
Μιλώ για τα αμέτρητα παιδιά που κατακλύζουν τα ορφανοτροφεία και μεγαλώνουν δίχως κανέναν σε αυτήν την ζωή.
Η για κάποιους γονείς στα γηροκομεία που ακόμα περιμένουν... Τι;
Υπάρχουν και κάτι άλλα παιδιά που δίνουν τις δικές τους μάχες στα νοσοκομεία (και τις περισσότερες φορές άνισα)  ..
Υπάρχει δυστυχία γύρω μας, μεγάλη.. και κακία.. και αδιαφορία.
Όλα τα παραπάνω και τα παρακάτω από την ίδια βολική πολυθρόνα αυτήν την ώρα τα πληκτρολογώ. Και φυσικά ούτε τον καλό άνθρωπο θέλω να κάνω(καλός ...κακός άνθρωπος,αστείες λέξεις που έχουν χάσει το νόημα που ίσως ήθελαν να δώσουν) Είμαι απλά μέρος του συνόλου, και σε λίγο που θα κοιμάμαι στο μαλακό μου κρεβατάκι θα ξεχάσω όλους τους παραπάνω που κοιμούνται στον δρόμο, αύριο που θα μασάω το φαγητό μου φυσικά και δεν θα σκέπτομαι τα εκατομμύρια που πεθαίνουν απ την πείνα..
Βλέπεται; Ίδιοι είμαστε..
Τότε θα μου πεις... γιατί τα γράφεις τότε ρε;
Τα γράφω γιατί απλά έτσι θέλω να τα γράψω.
Τα γράφω γιατί βαρέθηκα να είμαστε ίδιοι.
 Μπορεί να μην είμαι αυτός που πραγματικά θα ήθελα να είμαι αλλά τουλάχιστον προσπαθώ.
Λόγο του ότι αυτή είναι η ποιο κουραστική ανάρτηση(από θέμα γραπτού) δεν θα αναφέρω περισσότερα.
Συγνώμη αλλά δεν με απασχολεί αν συμφωνείτε η διαφωνείτε με όλα αυτά,δεν το έκανα για αυτό.
Για όσους(και μόνο για όσους) κατά καιρούς έχετε τους ίδιους προβληματισμούς ακολουθεί η παρακάτω ανάρτηση. Είναι ένας οδηγός να ''δραπετεύεται'' ...

Φίλοι μου καλησπέρα..
Μια ακόμη βραδιά ..... 2 λόγια.
Ο καθένας μας βρίσκει τον τρόπο να εκφράζεται μέσα από κάτι που τον γεμίζει, από κάτι που τον κάνει να νιώθει όμορφα μέσα του..
Για εμένα έχει ο εξής .
Παίρνω μια βόλτα εμένα... και βγαίνω έξω, σε θάλασσες βουνά και κάμπους.
Σε τόπους που μπορείς να πάρεις μια καθάρια αναπνοή. Σε τόπους όπου μπορείς να δεις την
όμορφη πλευρά της ζωής , της φύσης και του πλανήτη..
Χωρίς κανέναν περιορισμό η παρεμβολή..
Γίνεσαι δραπέτης απ την ασχήμια της καθημερινότητας και οτιδήποτε  σε απασχολεί δεν μπορεί
να σε ακολουθήσει μιας και δεν ξέρει τον δρόμο.
Σε αυτές τις αποδράσεις μου αρέσει να αποτυπώνω κάποιες από τις εικόνες που βλέπω μπροστά μου.
Μια φωτογραφία η λίγα κινούμενα  πλάνα...
Και ύστερα αυτό που κάνω είναι απλά να τα μοιραστώ και με άλλους(κάνοντάς τα βίντεο)
Είναι κάμποσοι οι λόγοι που το κάνω αυτό..
Ο σημαντικότερος όμως είναι γιατί θέλω να τραβήξω και άλλους σε όλο αυτό. Θέλω να τραβήξω
όλους εσάς που όταν δείτε και ακούσετε ένα από αυτά τα βίντεο η διαβάσετε αυτές τις λίγες σειρές,ίσως κάτι νιώσετε..
Θέλω όλοι να μπορούμε να δραπετεύσουμε   έστω για λίγες στιγμές από αυτήν την ''στημένη'' ζωή.
Οι περισσότεροι είμαι σίγουρος πως κάνετε το ίδιο με κάτι που σας ευχαριστεί..
Εμείς καθορίζουμε το πόσο ''στημένες'' η ''χαμένες'' είναι οι ζωές μας..
Απ την άλλη καταλαβαίνω βέβαια πως όλα αυτά είναι πολύ προσωπικές σκέψεις..
Και για εμένα το ίδιο είναι..
Απλά κάποιες φορές τις αφήνω και αυτές να δραπετεύσουν....όπως απόψε.
 Η ζωή είναι πολύ λίγη και πρέπει να χωρά πολύ αλήθεια..
Βέβαια κάπου αμέσως παρακάτω, ξαφνικά σαν αστραπή αυτές οι ωραίες σκέψεις γυρίζουν πίσω στην φυλακή τους, χώνονται μέσα και κλειδώνονται.. Και ανακατεύονται με τις άλλες της επιβίωσης,της δυστυχίας,του πόνου... η ακόμη ακόμη τις άλλες ξέρετε, τις χειρότερες, της απληστίας, της αδιαφορίας για το τι συμβαίνει τριγύρω..
Να θυμάστε ότι υπάρχει και το ωραίο δίπλα μας, το όμορφο, το αγνό.
Σε εμάς μένει να το δούμε, να αφήσουμε ξεκλείδωτα και να το καλοσορίσουμε..
Η Ζωή υπάρχει για να είναι ωραία. Εμείς... Ο άνθρωπος την έκανε σκατά.
Θα συνεχίσω να αφήνω τις σκέψεις μου να δραπετεύουν σε κοινή θέα,  γιατί και εγώ στην ίδια ''στημένη'' ζωή υπάρχω!!!Αλλά και γιατί έτσι θέλω.
Και όπως έγραψα κάπου παραπάνω..
Η ζωή είναι πολύ λίγη και πρέπει να χωρά πολύ αλήθεια..
Καλό μας βράδυ.

THE VOICE OF SEA ''Δημήτριος'' Ναυάγιο - Περιοχή Βαλτάκι Λακωνίας

Καράβι , Ναυάγιο, Βαλτάκι, Γλυφάδα ... όπως και να το πεις ''μέσα θα πέσεις''..

Το καράβι πρίν το Γύθειο λίγο παραπέρα από τα τρίνησα   εδώ στην Νότιο Λακωνία αυτό το λαθραίο τσιγαράδικο όπως λένε που μια φουρτουνιασμένη μέρα κατέληξε ακυβέρνητο σαν πλοίο 

φάντασμα να αφήσει το κουφάρι του σε αυτήν την πολύ ωραία αμμουδιά..

Στο πέρασμα των χρόνων ο Δημήτριος(το όνομά του) φωτογραφήθηκε όσο κανένα άλλο 

θέαμα εδώ στην περιοχή..Βίντεο, διαφημίσεις και πολλά άλλα..

Και εγώ το έχω φωτογραφίσει όμως ήθελα και κάτι με περισσότερο ζωή..

Οπότε ένα δείγμα από πλάνα που τράβηξα την Δευτέρα 8 Φλεβάρη του 2016.

THE VOICE OF SEA λοιπόν και δείτε ένα μικρό απόσπασμα ..

THE VOICE OF SEA (promo video) ΚΥΑΝΗ ΑΚΤΗ - ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Γιατί η ζωή είναι ωραία !!!

Δεν χρειάζονται πολλά. 

Δεν έχεις παρά να κοιτάξεις γύρω σου...

THE VOICE OF SEA

Φλεβάρης 2016 *** Καλό Μήνα ***

Καλό Μήνα και καλή εβδομάδα με υγεία, κουράγιο και 

όμορφες εξορμήσεις στην φύση!!!

*ΒΙΝΤΕΟ* Ένα υπέροχο δειλινό στην Κυανή Ακτή στο Έλος Λακωνίας

Καλησπέρα με ακόμη ένα βίντεο από την 
πανέμορφη Κυανή Ακτή αλλά  και την Νέα Κοίτη, 
πάντα από την περιοχή της Νότιας Λακωνίας
και δίπλα από το χωριό Έλος Λακωνίας..
Δεν πίστευα στα μάτια μου την Τρίτη 26 Γενάρη 2016.
Η ώρα είχε φτάσει 17:40 όταν είδα τον ήλιο να πέφτει και 
να σπάει πίσω απ τα βουνά της Μάνης και με το αίμα του 
να γεμίζει θάλασσα και ουρανό..Στο 4:36 του Βίντεο επικρατούσε μαγεία..
Δείτε το 5΄ διάρκεια έχει, ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΧΟ ΑΝΟΙΧΤΌ.(Η μουσική απο τους Πυξ Λαξ)
Και επιλέξτε υψηλή ανάλυση..
Δεν έχει γίνει καμιά χρωματική επεξεργασία του δειλινού. Αυτή  είναι η λήψη.
Χαιρετισμούς σε όλους εσάς από οποιοδήποτε σημείο της Γης και αν μας διαβάζεται,
μέσα από τα 2 προσωπικά ιστολόγια kiani-akti.blogspot.gr  και tamvakologos.blogspot.com.

(Λόγο πνευματικών δικαιωμάτων μουσικής το βίντεο δεν είναι διαθέσιμο σε κινητά τηλέφωνα και ταμπλετ. Μόνο σε υπολογιστές) 

Τόξα και βέλη από τις όχθες του Ευρώτα.Φωτογραφίζοντας την ράμπα Γενάρης 2016

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016

Καλημέρα σας. Με την σημερινή ανάρτηση θα κινηθούμε πλάι στον ποταμό Ευρώτα στην Νότια Λακωνία κάπου ανάμεσα Έλος - Λεήμονα - Αγ. Ταξιάρχες..
Πριν λίγες μέρες 08/01/2016 πηγαίνοντας βόλτα πλάι στο ποτάμι είπα να μας θυμίσω κάτι..
Σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να ανασύρουμε μνήμες οι μεγαλύτεροι,αλλά να μάθουν και να δουν οι νεώτεροι(αν δεν έχουν ακούσει)..
Μια λέξη ίσως αρκεί   (ράμπα)..
Πριν αρκετά χρόνια και πριν φτιαχτεί η τσιμέντο(γέφυρα) που ενώνει Έλος και Λεήμονα όλοι περνούσαμε από την ράμπα,ένα κομμάτι τσιμέντο ένωνε διαγώνια τις 2 πλευρές του ποταμού Ευρώτα.. Θυμάμαι που περνούσαμε, πιτσιρικάς εγώ, με τον πατέρα μου για να πάμε στην απέναντι πλευρά στο κτήμα με τις πορτοκαλιές..
Βγάζαμε τα παπούτσια, σήκωμα τα μπατζάκια (μιας και το νερό σκέπαζε το τσιμέντο) και απέναντι.
Υπήρχε και κάποιο άλλο σημείο που περνούσε τότε ο κόσμος ποιο βαθύ και χωρίς τσιμέντο(αλλά δεν θυμάμαι που ήταν)..
Θυμάμαι επίσης ότι κάπου εκεί κοντά υπήρχε ένα μεγάλο άπλωμα με μεγάλα άσπρα βότσαλα που μας πήγαιναν εκδρομή στο δημοτικό.Ένα άπλωμα μέσα σχεδόν στο ποτάμι γεμάτο ιτιές..
Απίστευτη ομορφιά.. 
Φυσικά σε όλα αυτά τα σημεία πηγαίναμε και για ''κυνήγι''πιτσιρικάδες (εδώ γελώ) με τόξα φτιαγμένα από ιτιές(ήταν τέλεια) και βέλη από τσιμποκάλαμα (οι φούντες από τα καλάμια)..
Τώρα κάποιοι θα γελάτε(όπως κάνω και εγώ) με αυτά που μου ήρθαν ξαφνικά στο κεφάλι..
Να τα θυμόμουν και καλύτερα ωραία θα ήταν ..
Όποιος θέλει να μας γράψει οτιδήποτε για την συγκεκριμένη περιοχή και από οποιαδήποτε δεκαετία  
(80 - 70 - 60 - αλλά και παλιότερα αναφέροντας κάποιες δικές του αναμνήσεις μπορεί να το κάνει στέλνοντας ένα εμαιλ στην ηλεκτρονική διεύθυνση elosgr@yahoo.gr η μπορεί να αφήσει ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση..Για την ώρα ένα δείγμα από την ράμπα και τον υπέροχο αυτήν την εποχή ποταμό Ευρώτα!!!
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016 ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ  ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑΣ - ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ (Ράμπα)

Πορτοκαλιά..Πορτοκαλιά. Έλος, κάμπος κι ομορφιά!!!

Ξημερώματα Πέμπτης 7 Γενάρη 2016

Και μετράμε λίγες μόνο ώρες που η ημέρα των Θεοφανίων για το 2016 ανήκει στο παρελθόν..
Θαυμάσιος ο καιρός χθες με αρκετά ανεβασμένη θερμοκρασία για την εποχή αυτήν,και σιγά μην κλεινόμασταν μέσα στο σπίτι..
Όπως κάθε χρόνο ... και αφού ποτίσαμε αγιασμό  το σπίτι μας και την ύπαρξή μας, πήραμε ''σβάρνα" τους κάμπους και τα βουνά για να αγιάσουμε και το βιός μας.ότι έχει ο καθένας.. (Ακόμη βέβαια,γιατί όπως πάμε...)
Κτήματα με πορτοκαλιές, ελιές,μανταρινιές,λεμονιές... Χρώματα παντού!!!
Ε όχι σκέφτηκα... Μια τόσο ωραία μέρα το αυτοκίνητο δεν έχει λόγο ύπαρξης..
Έφυγα απ το σπίτι περπατώντας και πριν το Κοιμητήριο ''έκοψα'' αριστερά, στο πρόχωμα, και δώστου ευθεία μέσα απ τις πορτοκαλιές βγήκα στο ποτάμι (στην ράμπα) στον Ευρώτα.
Έκανα αριστερά και συνέχισα... δεξιά μου το ποτάμι να κυλάει με μόνο άκουσμα το νερό του, τα τιτιβίσματα των πουλιών και το θρόισμα απ τις λεύκες και τις ιτιές, αριστερά μονάχα πορτοκαλιές.Αμέτρητες πορτοκαλιές (ποικιλίας Βαλέντσια επί το πλείστον) και τα καλύτερα και δυνατότερα φυτά (αν δεν παινέψουμε και το σπίτι μας)...
Νιώθεις καταπληκτικά να περπατάς σε αυτόν τον κάμπο που τόσο πολύ ευλογημένος είναι..
Και θα επαναλάβω το πόσο τυχεροί είμαστε από πολλές απόψεις..
Με αυτά και μ αυτά έφτασα και στην Τσιμεντογέφυρα που ενώνει το Έλος με τον Λεήμονα,πέρασα απέναντι και συνέχισα αυτήν την υπέροχη βόλτα μέχρι τον προορισμό μου..
Αυτήν την φορά δεν είχα πάρει φωτογραφική μηχανή μαζί μου γιατί πολύ απλά ήθελα να απολαύσω 
την διαδρομή και να έχω μονάχα νου για το υπέροχο περιβάλλον γύρω μου..
Βέβαιαααα απ την άλλη είχα το κινητό μαζί μου και τράβηξα 2, 3 φωτογραφίες απο το πρόχωμα προς το Έλος ..
Τις επισυνάπτω στην ανάρτηση αλλά όχι ακριβώς έτσι όπως έβλεπα εγώ την εικόνα..
Θα δείτε τον ποταμό Ευρώτα αλλά και το Έλος με τις πορτοκαλιές του.. ζωγραφισμένα.
Η καλύτερα επεξεργασμένα να μοιάζουν ζωγραφισμένα..
Από το Έλος Λακωνίας καλό ξημέρωμα...
Νίκος Τ.

Βαθιά στην ψυχή... κυλάει σιωπηλά. (Τελευταία ανάρτηση 2015)

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015
21:24 mm

Καλησπέραααααα πέρα ως πέρα για άλλη μια βραδιά από εδώ..
Από το Έλος Λακωνίας.
Σε λίγη ώρα αφήνουμε πίσω μας άλλη μια χρονιά(Το 2015) και αφού ευχηθούμε σε όλον τον κόσμο υγεία και ευτυχία να σας πώ ότι επέλεξα αυτή να είναι η αποχαιρετιστήρια ανάρτηση της χρονιάς που φεύγει.. Τον λόγο θα τον διαβάσετε παρακάτω..
Εμείς πάλι μαζί το 2016..

Ήταν αρκετά μικρή όταν αναγκαστικά ακολούθησε τους δικούς της μακριά από το 
αγαπημένο της χωριό το Έλος για να ζήσουν σε μιαν άλλη πόλη..
Πραγματικά δεν μπορώ να μεταφέρω αυτό που ένιωσα διαβάζοντας κάποια από τα
μηνύματά της..
Απλά έμεινα για αρκετή ώρα να τα διαβάζω ξανά και ξανά.. Ένιωσα ένα απίστευτα 
ωραίο συναίσθημα να με πλημμυρίζει και μέσα σε λίγες λέξεις μπόρεσε και μου έδειξε
όλη της την ζωή να περνά με εικόνες μπροστά στα μάτια μου..
Με έκανε και κατάλαβα τι σημαίνει για πολλούς που ζουν μακρυά απ αυτό το χωριό, οι 
φωτογραφίες ,τα βίντεο η κάποιες περιγραφές..
Όλα αυτά τους θυμίζουν δικές τους εικόνες που έχουν αποθηκεύσει σε μια γωνιά του 
μυαλού τους για πάντα..Εώς το τέλος.
Ναι για εσένα τα λέω..για εσένα που δεν είσαι της τεχνολογίας αλλά σίγουρα θα δεις και αυτήν την ανάρτηση..
Σε ευχαριστώ πολύ για την απλότητά σου,για την καλοσύνη σου και την ευγένειά σου..
Είσαι μια χαρισματική ψυχή.
Σε ευχαριστώ..

13 χρόνων έφυγα απ το χωριό.

Κάθε βράδυ και γιορτή

με τα τραγούδια στο σινεμά

απ το μεγάφωνο..

Γέμιζαν τον αέρα και τις καρδιές μας.

όλα καταγράφηκαν στον σκληρό δίσκο

του κβαντικού νου.

Χύνοντας πολλά δάκρυα,

άφησα DNA στις όχθες του Ευρώτα

με τις καλαμιές και και στο ερημικό ακρογιάλι

(τότε ψυχή δεν υπήρχε εκεί)

15/8/61. Γιόρταζε το Έλος.

Μέρα που δεν ξεχνιέται ως το

θάνατο! Στις 16 φύγαμε Αθήνα

για πάντα.Έχασα όλα όσα λάτρεψα.

Σκορπίστηκαν στον άνεμο.

Είναι νωπές οι θύμησες,ακόμη με

πονάνε: Ο παιδικός μου έρωτας,

οι φίλες μου,η μαγεία της πανσελήνου

στα νερά του Ευρώτα...

Όλα κυλάνε μια ζωή στην ψυχή μου.

Μετά την καταιγίδα έρχεται ηρεμία. (after the storm)

Κυανή Ακτή και Νέα Κοίτη λίγο παραπέρα από το Έλος Λακωνίας

Λίγο μετά τις 12:30μμ

Σαββάτο 28 Νοεμβρίου 2015

after the storm

Αγαπάς την Λακωνία; Γνώρισε τους LAKONISTAS

 Καλησπέρα σας. Τετάρτη Βράδυ λίγο μετά τις 22:00

Και απόψε δεν θα δούμε φωτογραφίες,ούτε κουβεντούλα θα πιάσουμε όπως κάποιες άλλες βραδιές..
Απόψε λέω να γνωρίσουμε έναν φίλο και την παρέα του απο την Σπάρτη..
Ο λόγος για τον Πάνο Παπαδολιά και τους LAKONISTAS..

Πολλοί από εσάς βέβαια μπορεί να γνωρίζεται την ύπαρξη αυτής της ομάδας Σπάνιων Ανθρώπων που σκοπό έχουν να μας δείξουν την Λακωνία μέσα απο τα δικά τους μάτια..Για όσους δεν γνωρίζουν λοιπόν...
Περισσότερα θα δείτε και θα μάθετε πατώντας στα λινκ παρακάτω..
Όσο για εμάς θα πούμε τα δικά μας όταν θα υπάρχει κάποιος λόγος,φωτογραφικά η και διαφορετικά!!!
Καλό βράδυ και πατήστε τα λινκ παρακάτω...

http://www.lakonistas.gr/   
Και στο Facebook : https://www.facebook.com/Lakonistas/

Λίμνη Βιβάρι SOS - Ένα τοπίο ''μαγικό'' που ο άνθρωπος θέλει να μετατρέψει σε σκουπιδότοπο!!!

Καλησπέρα ιστολόγιό μου..

Νοέμβρης του 2020 και εγώ εδώ σε ένα αγαπημένο σημείο μου απο παλιά..

Στο Βιβάρι,στην Λίμνη.. εδώ στην Νότια Λακωνία κάπου Νότια του Αστερίου και της Γλυκόβρυσης Λακωνίας..

Σήμερα προσπάθησα να βγάλω φωτογραφίες αλλά πλέον δεν έχω την διάθεση.. 

Όλα έχουν αλλάξει..

Θυμάμαι με νοσταλγία πριν το 2016 τις εικόνες εδώ όλα έμοιαζαν αλλιώς..

Με αγαπημένες μελωδίες να κρέμονται στα αυτιά, να εισβάλουν μέσα και να πλημμυρίζουν κάθε φλέβα,κάθε αρτηρία,κάθε νευρώνα κάθε κύτταρο.. Περνώντας απ την ψυχή και καταλήγοντας στα μάτια... Στέκουν εκεί στην άκρη και γεμίζουν χρώμα και όλα μαζί γίνονται εικόνες..

Και τότε περνάς σε μια άλλη διάσταση και μπορείς να δεις την αξία και την ομορφιά αυτού του πλανήτη.Μπροστά σου διαδραματίζονται εικόνες που θέλεις να υπάρχουν και να ζεις μέσα σε αυτές...

Θυμάμαι τις χρυσές καλαμιώνες όταν ο ήλιος τις ''χτυπούσε'' με το φως του λίγο πριν χαθεί πίσω απ τον Ταΰγετο μέχρι να ρθει το άλλο χάραμα..

Θυμάμαι τα σύννεφα που καθρεφτίζονταν μέσα στα νερά της Λίμνης και έτρεχαν αλλάζοντας την όψη της.

Θυμάμαι τους κύκλους στο νερό που άπλωναν γιατί ο κύκνος φτερούγισε αναζητώντας την ελευθερία του ψηλά..

Αυτά κι άλλα πολλά θυμάμαι ιστολόγιό μου..

 Νοέμβρης του 2020 και πλέον όλα αυτά δεν υπάρχουν.. 

Παντού σακούλες,σκουπίδια,μπάζα...πλαστικά χρωματιστά όνειρα που δεν έχουν θέση σε έναν πίνακα ζωγραφικής φτιαγμένο απ την φύση..

2020 ιστολόγιό μου....και είναι η τελευταία φορά που επισκέπτομαι  την Λίμνη..έπαψε η ζωή εκεί..

Για να μην βρεθώ ποτέ στην δυσάρεστη θέση να γράψω όλα τα παραπάνω μετά από 1 η 2 η 5 χρόνια θα ήταν χρήσιμο όλοι να αναλογιστούμε ότι δεν μας συμφέρει να βγάλουμε τα μάτια μας καταστρέφοντας το περιβάλλον που ζούμε..
Μετά τις εκβολές του Ευρώτα(στην Νέα Κοίτη) που καθιερώθηκε με τα χρόνια ο σκουπιδότοπος της ευκολίας,κάποιοι έκαναν την αρχή και στην Λίμνη στο Βιβάρι..
Κρίμα... Κρίμα... Κρίμα.

Ραντεβού με το παρελθόν... οι μαύρες σημαίες..

Εκείνο το πρωινό είδα μικρά παιδιά να βαστούν την γαλανόλευκη,και μαζί μαύρα πανιά..
Είχε φτάσει ο καιρός λοιπόν..
Η τελευταία παρέλαση... Το τελευταίο άκουσμα εμβατηρίων ..
Τα τελευταία παιδικά βήματα που κάνουν τον κύκλο της πλατείας του Έλους και καταλήγουν στο κέντρο μέσα στα χειροκροτήματα των γονιών, των παππούδων , των συχωριανών..
Ο Εθνικός μας ύμνος ακούστηκε μέσα σε απόλυτη σιωπή..
Τελικά για τα πάντα υπάρχει ένα τέλος..
Μετά από αυτές τις στιγμές το Αποστολάκειον Δημοτικό σχολείο του Έλους Λακωνίας έπαψε να ζεί!
Πέρασε στην ιστορία σαν ένα ακόμη από τα τόσα άλλα σχολεία ανά την Ελλάδα..
Ευχαριστούμε που υπήρξες σχολείο μας,δεν θα μπορέσουν να σε πεθάνουν ποτέ από το μυαλό μας..
Καλό ξημέρωμα!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

Όταν ο ήχος αγκαλιάζει τις εικόνες

Ελος Λακωνίας 00:44 

Να μαστε πάλι εδώ άλλο ένα βράδυ(προς ξημέρωμα θα έλεγα).. Ο λόγος ύπαρξης αυτής εδώ της ανάρτησης έχει να κάνει με την δημιουργία ενός νέου βίντεο που δημιούργησα πριν απο λίγο..
Έχουν περάσει αρκετές μέρες που τραβήχτηκαν  τα πλάνα, και έτσι είπα απόψε να ασχοληθώ.... και τα πλάνα να γίνουν βίντεο και ως συνήθως μετά μουσικής..
Όπως πάντα να υπενθυμίσω ότι βλέπουμε το βίντεο με τον ήχο ανοιχτό..
Αυτήν την φορά είπα να δώσω ακόμη περισσότερο ζωή στην εικόνα.Και αυτό έγινε με την βοήθεια της Ευαγγελίας.(Ευχαριστώ πολύ Ευαγγελία) ελπίζω να σου αρέσει και το αποτέλεσμα..
Συνδυάσαμε την βόλτα μας με τις λείψεις μας στο αγαπημένο μας σημείο, εδώ στην Νότια Λακωνία λίγο έξω από το χωριό Έλος στην παραλία, στην Κυανή Ακτή και στον ποταμό Ευρώτα(για την ακρίβεια εκεί που τελειώνει)..
Η περιοχή μας είναι απίστευτης ομορφιάς και θα πρέπει να το καταλάβουμε όλοι..( και να μην την καταστρέφουμε με τα σκουπίδια μας) Δεν το γράφω τυχαία αυτό,θα καταλάβετε σε επόμενη ανάρτηση..
Καλό μας βράδυ με υγεία και αισιοδοξία και πολύ πολύ ΑΓΑΠΗ για τα πάντα γύρω μας..

Η ''τιποτένια'' μαγική πολυθρόνα

Καλησπέρα σας..

Απόψε πατώ τα πλήκτρα αποτυπώνοντας γράμματα και φτιάχνοντας λέξεις για να σας μεταφέρω μια στιγμή της ημέρας που πέρασε..

Η καλύτερα μια φωτογραφία θα φροντίσει για αυτό..

Μια πολυθρόνα.. το σκουπίδι .. το ξέβρασμα της θάλασσας που μισοθάφτηκε στην άμμο.

Αυτή η τιποτένια αυτή η πεταμένη πολυθρόνα προσφέρει κάτι μαγικό..

Ενώ ο ήλιος σχεδόν είχε χαθεί την είδα εκεί κάνοντας τον συνηθισμένο περίπατο μου στο κυμοθάλασσο.

Με προκάλεσε..με περίμενε για να μου δείξει..

Κάθισα πάνω στην ξεφτισμένη απ την αλμύρα αγκαλιά της και απλά κοίταξα μέσα, βαθιά στην απέραντη θάλασσα..

Ο ουρανός, τα χρώματα... Δεν υπήρχαν σκέψεις , μονάχα μια απέραντη ευτυχία για κάτι μαγικό,για κάτι που δεν εξηγείτε με λόγια..

Και αυτό είναι η ζωή, και είναι ωραία!!!!

Όμως θα σας αφήσω για απόψε και θα το κάνω με στοίχους από την μουσική που ακούω αυτήν την στιγμή.. Όπως τραγουδά ο Γιάννης Χαρούλης λοιπόν:

Mάσκα δεν έχω να γυρνώ

στο καρναβάλι ετούτο

μόνο μια απόχη να τρυγώ

της θάλασσας την πονηριά

και της σιωπής τον πλούτο.

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
τη λογική απαρνιέμαι,
μ' ένα σαράκι αρμένικο
για δρόμους που δε θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Καλό μας Ξημέρωμα