Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Βαθιά στην ψυχή... κυλάει σιωπηλά. (Τελευταία ανάρτηση 2015)

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015
21:24 mm

Καλησπέραααααα πέρα ως πέρα για άλλη μια βραδιά από εδώ..
Από το Έλος Λακωνίας.
Σε λίγη ώρα αφήνουμε πίσω μας άλλη μια χρονιά(Το 2015) και αφού ευχηθούμε σε όλον τον κόσμο υγεία και ευτυχία να σας πώ ότι επέλεξα αυτή να είναι η αποχαιρετιστήρια ανάρτηση της χρονιάς που φεύγει.. Τον λόγο θα τον διαβάσετε παρακάτω..
Εμείς πάλι μαζί το 2016..

Ήταν αρκετά μικρή όταν αναγκαστικά ακολούθησε τους δικούς της μακριά από το 
αγαπημένο της χωριό το Έλος για να ζήσουν σε μιαν άλλη πόλη..
Πραγματικά δεν μπορώ να μεταφέρω αυτό που ένιωσα διαβάζοντας κάποια από τα
μηνύματά της..
Απλά έμεινα για αρκετή ώρα να τα διαβάζω ξανά και ξανά.. Ένιωσα ένα απίστευτα 
ωραίο συναίσθημα να με πλημμυρίζει και μέσα σε λίγες λέξεις μπόρεσε και μου έδειξε
όλη της την ζωή να περνά με εικόνες μπροστά στα μάτια μου..
Με έκανε και κατάλαβα τι σημαίνει για πολλούς που ζουν μακρυά απ αυτό το χωριό, οι 
φωτογραφίες ,τα βίντεο η κάποιες περιγραφές..
Όλα αυτά τους θυμίζουν δικές τους εικόνες που έχουν αποθηκεύσει σε μια γωνιά του 
μυαλού τους για πάντα..Εώς το τέλος.
Ναι για εσένα τα λέω..για εσένα που δεν είσαι της τεχνολογίας αλλά σίγουρα θα δεις και αυτήν την ανάρτηση..
Σε ευχαριστώ πολύ για την απλότητά σου,για την καλοσύνη σου και την ευγένειά σου..
Είσαι μια χαρισματική ψυχή.
Σε ευχαριστώ..




Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Μετά την καταιγίδα έρχεται ηρεμία. (after the storm)

Κυανή Ακτή και Νέα Κοίτη λίγο παραπέρα από το Έλος Λακωνίας
Λίγο μετά τις 12:30μμ
Σαββάτο 28 Νοεμβρίου 2015
after the storm







Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Αγαπάς την Λακωνία; Γνώρισε τους LAKONISTAS

 Καλησπέρα σας. Τετάρτη Βράδυ λίγο μετά τις 22:00

Και απόψε δεν θα δούμε φωτογραφίες,ούτε κουβεντούλα θα πιάσουμε όπως κάποιες άλλες βραδιές..
Απόψε λέω να γνωρίσουμε έναν φίλο και την παρέα του απο την Σπάρτη..
Ο λόγος για τον Πάνο Παπαδολιά και τους LAKONISTAS..

Πολλοί από εσάς βέβαια μπορεί να γνωρίζεται την ύπαρξη αυτής της ομάδας Σπάνιων Ανθρώπων που σκοπό έχουν να μας δείξουν την Λακωνία μέσα απο τα δικά τους μάτια..Για όσους δεν γνωρίζουν λοιπόν...
Περισσότερα θα δείτε και θα μάθετε πατώντας στα λινκ παρακάτω..
Όσο για εμάς θα πούμε τα δικά μας όταν θα υπάρχει κάποιος λόγος,φωτογραφικά η και διαφορετικά!!!
Καλό βράδυ και πατήστε τα λινκ παρακάτω...

http://www.lakonistas.gr/   
Και στο Facebook : https://www.facebook.com/Lakonistas/

Λίμνη Βιβάρι SOS - Ένα τοπίο ''μαγικό'' που ο άνθρωπος θέλει να μετατρέψει σε σκουπιδότοπο!!!


Καλησπέρα ιστολόγιό μου..
Νοέμβρης του 2020 και εγώ εδώ σε ένα αγαπημένο σημείο μου απο παλιά..
Στο Βιβάρι,στην Λίμνη.. εδώ στην Νότια Λακωνία κάπου Νότια του Αστερίου και της Γλυκόβρυσης Λακωνίας..
Σήμερα προσπάθησα να βγάλω φωτογραφίες αλλά πλέον δεν έχω την διάθεση.. 
Όλα έχουν αλλάξει..
Θυμάμαι με νοσταλγία πριν το 2016 τις εικόνες εδώ όλα έμοιαζαν αλλιώς..
Με αγαπημένες μελωδίες να κρέμονται στα αυτιά, να εισβάλουν μέσα και να πλημμυρίζουν κάθε φλέβα,κάθε αρτηρία,κάθε νευρώνα κάθε κύτταρο.. Περνώντας απ την ψυχή και καταλήγοντας στα μάτια... Στέκουν εκεί στην άκρη και γεμίζουν χρώμα και όλα μαζί γίνονται εικόνες..
Και τότε περνάς σε μια άλλη διάσταση και μπορείς να δεις την αξία και την ομορφιά αυτού του πλανήτη.Μπροστά σου διαδραματίζονται εικόνες που θέλεις να υπάρχουν και να ζεις μέσα σε αυτές...
Θυμάμαι τις χρυσές καλαμιώνες όταν ο ήλιος τις ''χτυπούσε'' με το φως του λίγο πριν χαθεί πίσω απ τον Ταΰγετο μέχρι να ρθει το άλλο χάραμα..
Θυμάμαι τα σύννεφα που καθρεφτίζονταν μέσα στα νερά της Λίμνης και έτρεχαν αλλάζοντας την όψη της.
Θυμάμαι τους κύκλους στο νερό που άπλωναν γιατί ο κύκνος φτερούγισε αναζητώντας την ελευθερία του ψηλά..
Αυτά κι άλλα πολλά θυμάμαι ιστολόγιό μου..
 Νοέμβρης του 2020 και πλέον όλα αυτά δεν υπάρχουν.. 
Παντού σακούλες,σκουπίδια,μπάζα...πλαστικά χρωματιστά όνειρα που δεν έχουν θέση σε έναν πίνακα ζωγραφικής φτιαγμένο απ την φύση..
2020 ιστολόγιό μου....και είναι η τελευταία φορά που επισκέπτομαι  την Λίμνη..έπαψε η ζωή εκεί..

Για να μην βρεθώ ποτέ στην δυσάρεστη θέση να γράψω όλα τα παραπάνω μετά από 1 η 2 η 5 χρόνια θα ήταν χρήσιμο όλοι να αναλογιστούμε ότι δεν μας συμφέρει να βγάλουμε τα μάτια μας καταστρέφοντας το περιβάλλον που ζούμε..
Μετά τις εκβολές του Ευρώτα(στην Νέα Κοίτη) που καθιερώθηκε με τα χρόνια ο σκουπιδότοπος της ευκολίας,κάποιοι έκαναν την αρχή και στην Λίμνη στο Βιβάρι..
Κρίμα... Κρίμα... Κρίμα.


Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Ραντεβού με το παρελθόν... οι μαύρες σημαίες..

Εκείνο το πρωινό είδα μικρά παιδιά να βαστούν την γαλανόλευκη,και μαζί μαύρα πανιά..
Είχε φτάσει ο καιρός λοιπόν..
Η τελευταία παρέλαση... Το τελευταίο άκουσμα εμβατηρίων ..
Τα τελευταία παιδικά βήματα που κάνουν τον κύκλο της πλατείας του Έλους και καταλήγουν στο κέντρο μέσα στα χειροκροτήματα των γονιών, των παππούδων , των συχωριανών..
Ο Εθνικός μας ύμνος ακούστηκε μέσα σε απόλυτη σιωπή..
Τελικά για τα πάντα υπάρχει ένα τέλος..
Μετά από αυτές τις στιγμές το Αποστολάκειον Δημοτικό σχολείο του Έλους Λακωνίας έπαψε να ζεί!
Πέρασε στην ιστορία σαν ένα ακόμη από τα τόσα άλλα σχολεία ανά την Ελλάδα..
Ευχαριστούμε που υπήρξες σχολείο μας,δεν θα μπορέσουν να σε πεθάνουν ποτέ από το μυαλό μας..
Καλό ξημέρωμα!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΗΝΕΣ






Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Όταν ο ήχος αγκαλιάζει τις εικόνες

Ελος Λακωνίας 00:44 

Να μαστε πάλι εδώ άλλο ένα βράδυ(προς ξημέρωμα θα έλεγα).. Ο λόγος ύπαρξης αυτής εδώ της ανάρτησης έχει να κάνει με την δημιουργία ενός νέου βίντεο που δημιούργησα πριν απο λίγο..
Έχουν περάσει αρκετές μέρες που τραβήχτηκαν  τα πλάνα, και έτσι είπα απόψε να ασχοληθώ.... και τα πλάνα να γίνουν βίντεο και ως συνήθως μετά μουσικής..
Όπως πάντα να υπενθυμίσω ότι βλέπουμε το βίντεο με τον ήχο ανοιχτό..
Αυτήν την φορά είπα να δώσω ακόμη περισσότερο ζωή στην εικόνα.Και αυτό έγινε με την βοήθεια της Ευαγγελίας.(Ευχαριστώ πολύ Ευαγγελία) ελπίζω να σου αρέσει και το αποτέλεσμα..
Συνδυάσαμε την βόλτα μας με τις λείψεις μας στο αγαπημένο μας σημείο, εδώ στην Νότια Λακωνία λίγο έξω από το χωριό Έλος στην παραλία, στην Κυανή Ακτή και στον ποταμό Ευρώτα(για την ακρίβεια εκεί που τελειώνει)..
Η περιοχή μας είναι απίστευτης ομορφιάς και θα πρέπει να το καταλάβουμε όλοι..( και να μην την καταστρέφουμε με τα σκουπίδια μας) Δεν το γράφω τυχαία αυτό,θα καταλάβετε σε επόμενη ανάρτηση..
Καλό μας βράδυ με υγεία και αισιοδοξία και πολύ πολύ ΑΓΑΠΗ για τα πάντα γύρω μας..

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Η ''τιποτένια'' μαγική πολυθρόνα


Καλησπέρα σας..
Απόψε πατώ τα πλήκτρα αποτυπώνοντας γράμματα και φτιάχνοντας λέξεις για να σας μεταφέρω μια στιγμή της ημέρας που πέρασε..
Η καλύτερα μια φωτογραφία θα φροντίσει για αυτό..
Μια πολυθρόνα.. το σκουπίδι .. το ξέβρασμα της θάλασσας που μισοθάφτηκε στην άμμο.
Αυτή η τιποτένια αυτή η πεταμένη πολυθρόνα προσφέρει κάτι μαγικό..
Ενώ ο ήλιος σχεδόν είχε χαθεί την είδα εκεί κάνοντας τον συνηθισμένο περίπατο μου στο κυμοθάλασσο.
Με προκάλεσε..με περίμενε για να μου δείξει..
Κάθισα πάνω στην ξεφτισμένη απ την αλμύρα αγκαλιά της και απλά κοίταξα μέσα, βαθιά στην απέραντη θάλασσα..
Ο ουρανός, τα χρώματα... Δεν υπήρχαν σκέψεις , μονάχα μια απέραντη ευτυχία για κάτι μαγικό,για κάτι που δεν εξηγείτε με λόγια..
Και αυτό είναι η ζωή, και είναι ωραία!!!!

Όμως θα σας αφήσω για απόψε και θα το κάνω με στοίχους από την μουσική που ακούω αυτήν την στιγμή.. Όπως τραγουδά ο Γιάννης Χαρούλης λοιπόν:

Mάσκα δεν έχω να γυρνώ

στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ
της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο.

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
τη λογική απαρνιέμαι,
μ' ένα σαράκι αρμένικο
για δρόμους που δε θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Καλό μας Ξημέρωμα

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

earth ... beauty ... the color of life. Έλος 10:55 pm


26 Σεπτέμβρη  σήμερα και σας καλησπερίζω και απόψε από το Έλος Λακωνίας..
Ένα βροχερό Σαββάτο ήταν το σημερινό.
Πριν καν προλάβει να ξεπροβάλει το φως της μέρας είχαμε πάρα πολύ βροχή..
Βέβαια κάποια στιγμή κοντά στο μεσημέρι σταμάτησε..
Και βρήκαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τον ήλιο ανακατεμένο με τ άσπρα σύνvεφα ..
Η βροχή ξέπλυνε τους κήπους του χωριού,τα άνθη ζωντάνεψαν.....

Οι εικόνες μπροστά μου.. προκαλούσαν να φωτογραφηθούν,και δεν άφησα τις στιγμές να χαθούν. Η ομορφιά υπάρχει δίπλα μας και παντού. Καλό Κυριακάτικο ξημέρωμα.. 
The Simplicity of Life
The color ... The Life

Yellow Mysticism



Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Φθινοπώριασε απόψε... Όνειρο ήτανε. Καληνύχτα Έλος

Καλησπέρα Έλος
Σε λίγο θα ξημερώσει  Τρίτη 22 Σεπτέμβρη του 2015
Φθινοπώριασε απόψε...
Ο Ύπνος απόψε λείπει  οπότε βρήκα την ευκαιρία και με μοναδική παρέα τον Παντελή Θαλασσινό
την Μελίνα Κανά, την Αρβανιτάκη,Χαρούλη,Παπακωνσταντίνου κ.τ.λ  μαζί και μια ξεχασμένη μπύρα απ το ψυγείο..
Σκέφτομαι διάφορα..
Οι τελευταίες μέρες δεν ήταν και οι καλύτερες για το χωριό μας..
Αγαπημένοι συγχωριανοί μας έφυγαν για το άγνωστο ταξίδι,νέοι..
Και αυτό με κάνει να ξανασκεφτώ πόσο σύντομη τελικά είναι η ζωή μας αλλά και συνάμα πόσο ωραία..Είναι τόσο ωραία και εμείς την έχουμε κάνει τόσο .......
Ζούμε περνώντας όλα μας τα χρόνια πάνω σε κάποια στάνταρ που κάποιοι έχτισαν.
Όλα κινούνται γύρω απ το χρήμα αλλά και με αυτό.
 Σπίτια ,αυτοκίνητα καλή ζωή με αντάλλαγμα  πίεση, άγχος,θλίψη αλλά και κατάθλιψη..
Όλα αυτά ενώ κάπου αλλού δεν έχουν μια σταγόνα νερό...... και τελειώνουν..
Κι αφού τελειώσει η μέρα ευχαριστούμε κάποια θεία δύναμη για την μέρα που πέρασε... και όταν ξημερώσει, κάποιες μικρές υγιείς αντιστάσεις ξεχνιούνται κι αυτές και άντε πάλι απ την αρχή..
Και τα χρόνια περνούν και η ζωή συνεχίζεται..
Μακάρι όλα να ταν ποιο απλά.. Μακάρι.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά σήμερα μέχρι και ανεμοστρόβιλος μας επισκέφτηκε,όμως δεν θα αναφερθώ σε αυτό το θέμα.Αρκεί το γεγονός ότι δεν είχαμε θύματα (πέρα από τις μεγάλες καταστροφές βέβαια)Όλα να πάνε καλά ..
Πήγε 04:20 pm
Και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης τραγουδά: (Όνειρο ήτανε)
Όνειρο ήτανε και η σημερινή επίσκεψή μου στην Κυανή Ακτή εδώ στο Έλος Λακωνίας..
Οι ομπρέλες του κέντρου κρύφτηκαν και αυτές μέχρι το επόμενο καλοκαίρι..
Δεν υπήρχε ψυχή... σχεδόν είχε βραδιάσει και το τοπίο ήταν σαν σε όνειρο..
Σαν παραμύθι...
Δεν θα σας άφηνα χωρίς φωτογραφίες..
Καληνύχτα Έλος η καλημέρα.







Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

Ξημέρωμα στην Κυανή Ακτή..Φωτογραφίες.

Έλος 00:40 Ξημερώματα τετάρτης 9 του Σεπτέμβρη για το 2015.

Περάσαν 3 μήνες από την τελευταία φορά που βρεθήκαμε εικονικά μέσα από εδώ φίλοι μου..
Πέρασε σχεδόν όλο το καλοκαίρι και να που απόψε η σκέψη με οδήγησε ξανά εδώ..
Έχω ξαναπεί ότι είναι ένα καθαρά προσωπικό ιστολόγιο και σε αντίθεση με ότι γινόταν παλιότερα,πλέον θα γράφω εδώ μόνο όταν νιώθω ότι πρέπει να γράψω..
Πάει και αυτό το καλοκαίρι και ήρθε το φθινόπωρο(αγαπημένη εποχή) όπως και κάθε εποχή εδώ στο χωριό μας έχει την δική του ομορφιά..
Το καλοκαίρι έφυγε και μαζί έφυγαν γνωστοί , φίλοι , συγγενείς που όπως κάθε χρόνο κατεβαίνουν στο Έλος για λίγες μέρες, στο πατρικό τους στις οικογένειές τους με αποκορύφωμα το δεκαπενταυγουστο για να γιορτάσουν μαζί της Παναγίας ..
Υπέροχο συναίσθημα το να κάθεσαι αργά στην πλατεία (το είχα ξεχάσει), η παραλία μας η Κυανή Ακτή υποδέχθηκε επίσεις αρκετό κόσμο(παρουσία του κέντρου) που βοήθησε σε αυτό..
Και ενώ κάποιοι συνεχίζουμε της επισκέψεις μας στην παραλία για να βουτήξουμε στο δροσερό νερό της, συνάμα περιμένουμε και τις πρώτες ψιχάλες του φθινοπώρου που θα αναδείξουν στον αέρα την μυρωδιά της Γης..
Πρώτες μέρες φθινοπώρου και μετά απο ένα καλοκαίρι αρκετά αγχωτικό λόγο δουλειάς, την Κυριακή που μας πέρασε  6/9/2015 βρέθηκα πριν το χάραμα μονάχος (όπως λέει και το τραγούδι) που αλλού!!!!!  Στο ποιο αγαπημένο μέρος της περιοχής.. Ο ήλιος δεν είχε ρίξει ακόμη τις ακτίνες του πάνω στο κύμα..
Άντε να δούμε παρέα κάποιες φωτογραφίες απο εκείνα τα πρωινά λεπτά.. Ευχαριστώ όσους κατά καιρούς μου στέλνουν εμαιλ από το εξωτερικό αλλά και τους ποιο κοντινούς.
Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο να έχουμε..
Και μην ξεχνάτε ότι η απόλυτη ελευθερία του νου υπάρχει μέσα στο κεφάλι μας..
Πρέπει να παλεύουμε για αυτήν καθημερινά κάτω από κατεστημένα και διάφορα πρέπει,αλλά και κάτω απ τις συνήθειες μιας ζωής.. Η πλύση εγκεφάλου έχει επικρατήσει...
Η ζωή είναι πολύ σύντομη και οι αξίες τις σίγουρα δεν είναι υλικές.
05:57 pm
 06:03 pm


 06:12 pm
 06: 14 pm


 06:34pm  Στο βάθος το Γύθειο

 06:35 pm



Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Με το μυαλό στην Κυανή Ακτή. Θυμάμαι... Φωτογραφίες απο το 2002

Σαββατόβραδο προς Κυριακή 7 Ιουνίου του 2015.   Με την ώρα να δείχνει 01:20 

Και το μυαλό μου απόψε ανέσυρε από το παρελθόν εικόνες που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και έχουν όλες να κάνουν με την παραλία μας..
Ανακατεμένες σκέψεις και εικόνες,έτσι απλά όπως μου έρχονται... Ένα χαμόγελο λυπημένο αισθάνομαι στα χείλη μου αυτήν την στιγμή από την αμυδρή εικόνα του πατέρα μου που με κρατά και προσπαθεί να μου μάθει κολύμπι..(λυπημένο γιατί πλέον μόνο σαν σκέψη τον έχω) αλλά συνάμα...
Γελάω με την εικόνα της μάνας μου που προσπαθεί να με ταΐσει το βραστό αυγό η τα κεφτεδάκια που έπαιρναν μαζί μιας και ήταν συνηθισμένο εκείνα τα χρόνια..
Με οτοστόπ πάνω στην καρότσα η με το λεωφορείο κάποιες φορές δεν είχε σημασία.. Σημασία είχε να βρεθώ στην παραλία για κολύμπι και παιχνίδι..
Και η ώρα περνούσε και κάποια στιγμή οι φωνές των γονιών για να μαζευτούμε να φύγουμε έπιαναν τόπο..
 Με το καλαμάκι(σουβλάκι) στο χέρι και μια φέτα ψωμί καρφωμένο πάνω του, αγορασμένο απ το κέντρο(μαγαζί) που υπήρχε ανεβαίναμε στην καρότσα και παίρναμε τον δρόμο για το σπίτι και το χωριό.
Νοσταλγία για εκείνα τα ανέμελα παιδικά και αργότερα εφηβικά χρόνια που με τον ξάδερφό μου τον Γιάννη καθημερινά πηγαίναμε με τα ποδήλατα στην Νέα κοίτη και στην Κυανή Ακτή για μπάνιο..
Βέβαια μεγαλώσαμε και παρότι χαθήκαμε στα προβλήματα μας εμένα η παραλία αυτή συνεχίζει διαφορετικά να με επηρεάζει.. Είναι η πρωινή της ηρεμία που σε κάνει άλλο άνθρωπο. Είναι τα υπέροχα απογευματινά χρώματά της σε συνδυασμό με τα ατελείωτα βουνά άμμο.. Είναι η απόλυτη ησυχία μακρυά από κάθε εκσυχρονισμό που σου δείχνει την αξία της αναπνοής.. Είπα αναπνοή και παρότι αυτήν την στιγμή δεν είμαι εκεί μπορώ και μυρίζω το αεράκι που είναι γεμάτο αλμύρα..
Είναι όλα αυτά και άλλα πολλά.. Όμως..
Θυμήθηκα τις πρώτες φωτογραφίες που τράβηξα στην Κυανή Ακτή την παραλία...
Μιλώ για τις πρώτες ψηφιακές (ας πούμε) που ήταν από ένα κινητό τηλέφωνο που την κάμερα την είχε αποσπόμενη.. Βέβαια είχα και πολλές αναλογικές αλλά δυστυχώς μου τις πήρε ο ποταμός Ευρώτας εκείνο το βράδυ που μας ''επισκέφτηκε'' απρόσμενα...
Ίσως τις έχετε δεί όμως ας τις ξαναδούμε παρέα..
Με ευχάριστη διάθεση μοιράζομαι κάποιες σκέψεις μου μαζί σας.
Καληνύχτα η καλημέρα από το χωριό Έλος κάπου Νότια της Λακωνίας και πάντα απ την πάνω γειτονιά..    ;)
Κυανή Ακτή - Έλος Λακωνίας 2002


 Η συνέχεια της παραλίας στο Αστέρι Λακωνίας
το 2002 και εδώ.
 Κυανή Ακτή - Έλος Λακωνίας 2009



Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Το ηλιοβασίλεμα του Αρχάγγελου της Λακωνίας ήταν πανέμορφο

Έλος Λακωνίας 02:06 pm  Λίγες ώρες έμειναν πριν ξημερώσει και σκέφτομαι ότι...
Είναι και κάτι ηλιοβασιλέματα που κλειδώνουν την ματιά σου..
Γεμίζουν τις ίριδες των ματιών σου με χρώμα και ξεχύνονται στην ψυχή σου..
Ο Αρχάγγελος αυτός δεν έχει φτερά, αλλά είναι το ίδιο όμορφος..
Στην Νότιοανατολική Λακωνία βρίσκεται το μικρό πανέμορφο χωριό Αρχάγγελος..
Λες και είναι τοποθετημένο μες στην θάλασσα περιμένει τον περαστικό, τον ταξιδιώτη που θα χει
ακουστά για αυτόν τον Αρχάγγελο, η που θα τον μαγέψει στο πέρασμά του..
Ένα υπέροχο μπανάκι στην παραλία του, και μετά φαγητό..
Νοστιμότατη αθερίνα και μαριδάκι παρέα με ουζάκι..
Για τους ποιο ρομαντικούς δεν υπάρχει καλύτερο από τον ήλιο να χάνεται πίσω απ τον Ταΰγετο και τα βουνά της Μάνης.
Και για να απολαύσετε την διαδρομή μην ξεχάσετε μετά την Σπάρτη και περνώντας την Σκάλα να μπείτε δεξιά στο Έλος ώστε να περάσετε και απο τα επίσεις παραθαλάσσια χωριά Ελιά Λακωνίας όπως και από την Πλύτρα Λακωνίας..
Ο Αρχάγγελος είναι πολύ κοντά στην Νεάπολη και στην Ελαφόνησο.
ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Και μην ξεχνάμε ότι η Λακωνία έχει μοναδικούς προορισμούς.
 Από το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στην Χαρακιά μια ανάσα από τον Αρχάγγελο






AddThis

| More

...

Related Posts with Thumbnails

.....